้องสมุดมหาวิทยาลัยพบหรือยัง?”
“พบแล้ว ด้วยความช่วยเหลือจากผม”อะซิกยิ้มอ่อนโยน มันก้มหน้าเปิดลิ้นชักและหยิบหนังสือปกสีเทาออกมาวาง“คุณไม่ใช่นักศึกษาของโฮอี้ จึงนั่งอ่านได้เฉพาะในเขตมหาวิทยาลัยเท่านั้น ไม่สามารถนำกลับ”“เข้าใจแล้วครับ”ไคลน์เอื้อมมือออกไปรับเอกสารวิจัยปกเทาด้วยสีหน้าตื่นเต้น แต่ภายในใจก็แฝงอาการหวาดหวั่นหลายส่วนมันชำเลืองรอบห้องเพื่อมองหาเก้าอี้เมื่อพบ ไคลน์เดินรีบไปนั่งลงและเปิดหนังสืออ่านอย่างตั้งใจทุกบรรทัด ทุกตัวอักษร ไม่ปล่อยให้คลาดสายตาขณะห้วงความคิดกำลังดำดิ่ง รู้ตัวอีกทีก็สูดกลิ่นหอมจากกาแฟชงสดใหม่“จัดการน้ำตาลและนมเองนะ”อะซิกวางจานรองแก้วสีเงินไว้ข้างหนังสือเล่มที่ไคลน์กำลังอ่าน ปลายนิ้วชี้ไปยังโหลบรรจุน้ำตาลและนมภายในห้องทำงาน
“ขอบคุณครับ”มันพยักหน้านอบน้อม ก่อนจะเดินไปหยิบน้ำตาลสามก้อนและตักนมใส่หนึ่งช้อนโต๊ะจากนั้นก็เดินกลับมานั่งอ่านที่เก่า…หนังสือ ‘การค้นคว้าร่องรอยอารยธรรมบนยอดเขาโฮนาซิส’ มีขนาดไม่หนามาก ไคลน์อ่านจบทั้งหมดในช่วงบ่ายของวันเดียวกัน ระหว่างอ่านก็จดบันทึกส่วนสำคัญเป็นระยะประการแรก อารยธรรมที่ตั้งรกรากรอบยอดเขาโฮนาซิสนั้นเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างมาก ระดับเดียวกับอาณาจักรเก่าแก่โบราณก็มิปานประการที่สอง หากวิเคราะห์จากจิตรกรรมฝาผนัง มีความเป็นไปได้สูงว่า สิ่งที่อาศัยอยู่รอบยอดเขาจะมีวัฒนธรรมการดำรงชีวิตคล้ายคลึงเผ่าพันธุ์มนุษย์หรืออาจเป็นมนุษย์
ประ
