ายวับวาม หัวใจของเจียงผิงอันก็รากเลือด เรือศึกราคาแพงระเบิดพังไปเช่นนี้
เรือศึกเช่นนี้แพงกว่าศาสตราเซียนทั่วไปมากนัก กระทั่งแพงกว่าอาวุธวิเศษระดับเซียนสวรรค์อีก
แม้จะเป็นสำนักเซียนอวี่หวงก็ยังมีเรือศึกเช่นนี้ไม่มากนัก และกว่าจะสร้างได้สักลำยังต้องใช้เวลาและผลึกเซียนมหาศาล
เจียงผิงอันรู้สึกเหมือนเป็นผู้แพ้ ทำอะไรไม่ได้จนต้องระเบิดของแพง คนทั่วไปทำอะไรแบบนี้มิได้เลย
เจียงผิงอันต้องมองใจกลางแรงระเบิด กลั้นใจไม่กะพริบตา
ทันใดนั้น ปราณอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งก็กวาดกระหน ่าในฟ้าดิน
“น ้าหน้าอย่างเจ้าคิดฆ่าเซียนผู้นี้! ข้าเป็นเซียนสวรรค์ สามัญชนอย่างเจ้าจะเอาอะไรมาฆ่าเซียนผู้นี้!”
หนึ่งซากกระดูกเหินออกจากวงจรระเบิด พุ่งเข้าใส่เจียงผิงอัน
“ไปตายซะ!”
ซากกระดูกข้ามสุญตา ประชิดเจียงผิงอันในหนึ่งย่างก้าว ยกแขนกระดูกขาวคว้าเข้าใส่เจียงผิงอัน
ขณะจะจับตัวเจียงผิงอันได้อยู่นั้น มือโครงกระดูกขาวก็ชะงักงันห้อยตกอยู่ตรงหน้าเจียงผิงอันเช่นนั้น มิอาจขยับได้แล้ว
สุญตายังคงวังเวงเช่นกาลก่อน เจียงผิงอันมองฝ่ามือที่ชะงักตรงหน้า แล้วเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วก็ผุดออกจากหน้าผาก ลอยละล่องกลางสุญตา
เซียนสวรรค์ผู้นี้ตายแล้ว
การระเบิดลบพลังที่หลงเหลือสุดท้ายในร่างนี้
เกือบไปแล้ว หากร่างเซียนสวรรค์ผู้นี้ยังเหลือปราณอีกสักนิดเจียงผิงอันได้ตายแน่
เซียนสวรรค์ผู้นี้ จนตายก็คงมิคาดคิดว่าตนจะต้องจบชีวิตด้วยน ้ามือสามัญชนผ
