งการเลือกถั่ว การหมัก และวิธีตัดเต้าหู้” ย่าอันกล่าวด้วยน ้าเสียงหนักแน่นเหล่าลูกศิษย์ต่างตั้งใจฟังและปฏิบัติตามคำแนะนำของย่าอันอย่างเคร่งครัด ส่วนอันจิ่วเม่ยขอให้ผู้นำหมู่บ้านช่วยหาแรงงานชาวบ้านคน ช่วยกันทำถาดไม้ไม้เก็บเต้าหู้ออกมากจำนวนมากเพื่อเป็นภาชะใส่อันจิ่วเม่ยเดินสำรวจโรงงานที่กำลังวุ่นวายด้วยรอยยิ้ม เธอรู้สึกภาคภูมิใจที่ความพยายามของเธอเริ่มเห็นผลเป็นรูปธรรม“คุณย่าคะ คุณย่าทำได้ดีมากจริง ๆ!”ย่าอันที่เหนื่อยจากการสอนยิ้มออกมาพร้อมกับพูดว่า “ถ้าได้ถ่ายทอดความรู้นี้ให้คนรุ่นหลาน ฉันก็ถือว่าทำหน้าที่สำเร็จแล้ว ต่อจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขา”หลังจากเสร็จสิ้นการสอนสูตรการทำเต้าหู้ให้กับกลุ่มชาวบ้านย่าอันก็พอใจกับผลงานของเหล่าลูกศิษย์ที่ตั้งใจเรียนรู้ เธอรู้สึกว่าได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างสมบูรณ์ อันจิ่วเม่ยจึงพาย่ากลับบ้านด้วยกันเมื่อมาถึงลานหน้าบ้าน หมาสามตัวประจำบ้านที่เฝ้ารออยู่ตรงนั้นต่างส่ายหางไปมาอย่างดีใจที่เห็นทั้งสองกลับมา
“ดูสิ พวกมันดีใจกันใหญ่เลย” ย่าอันยิ้มพร้อมลูบหัวเจ้าหมาตัวที่วิ่งเข้ามาใกล้“เดี๋ยวหนูไปทำอาหารกลางวันให้ค่ะ คุณย่าพักตรงนี้ก่อนนะคะ”อันจิ่วเม่ยพูดพร้อมประคองย่าอันไปนั่งที่ม้านั่งไม้หน้าบ้านก่อนเข้าไปในครัว อันจิ่วเม่ยหยิบนมผงออกมาชงในถ้วย แล้วเดินกลับมาส่งให้ย่าที่นั่งพักเหนื่อย“ดื่มนมอุ่น ๆ ก่อนนะคะ จะได้มีแรง”ย่าอันรับถ้วยมาแล้วจิบเล็กน้อย ก่อนจะตาเ
