รัวข้าง ๆทนไม่ไหว จึงด่าพวกเขาตรง ๆ ว่า “เสียงเบาลงหน่อยไม่ได้หรือไง? มีเงินนิดหน่อยก็ทำตัวเหลิง! เมื่อวานก็กินดีอยู่แล้ว วันนี้ยังมาอวดรวยอีก พวกทุนนิยมอย่างพวกแก ฉันจะไปแจ้งตำรวจ!”อันหนิงเหอโดนด่าทีก็ไม่พอใจ รีบพูดขึ้นมาก่อนว่า “สหาย คุณพูดแบบนี้ไม่ได้นะ พวกคุณทะเลาะกันมาตั้งแต่เช้า เสียงดังจนห้องพักข้าง ๆ ก็ได้ยินกันหมด พวกเราแค่คุยกันปกติ เสียงไม่ได้ดังเลย ทำไมคุณถึงบอกว่าพวกเราเสียงดังล่ะ?”“แล้วอีกอย่าง หลานสาวฉันซื้อของอร่อยมาให้พวกเราก็เพราะเธอกตัญญู มีน ้าใจดี รู้ว่าพวกเราไม่เคยมาเมืองใหญ่ ไม่มีเงินด้วยถึงได้ดูแลพวกเราเป็นพิเศษ ไม่ใช่ทำตัวเหมือนพวกทุนนิยมสักหน่อย! คุณคิดว่าทุกคนจะใจร้ายเหมือนคุณหรือไง ไม่เอาลูกตัวเองแล้วยังพูดจาแย่ ๆ ต่อหน้าลูกแบบนี้ เฮอะ จิตใจแย่จริง ๆ ”อันหนิงเหอยืนบังอันจิ่วเม่ย และด่าผู้หญิงคนนั้นอย่างเต็มที่ เธออยากจะพูดแทนเด็กคนนั้นมานานแล้ว ใครจะเป็นแม่ที่ปกติแล้วพูดแบบนี้ต่อหน้าลูก
อย่างน้อยก็ควรปิดบังไว้บ้าง ให้เด็กจากไปอย่างสงบ แต่เธอกลับตะโกนด่าเสียงดัง ราวกับอยากให้ทุกคนรู้ว่าเธอไม่ต้องการลูกของตัวเองแล้ว นี่ยังมีท่าทางเป็นแม่อยู่อีกเหรอ?แต่เดิมเธอไม่อยากยุ่ง เพราะไม่ใช่เรื่องของครอบครัวตัวเอง อีกทั้งเธอเป็นแค่หญิงชาวบ้านจากในป่า ไม่เคยเห็นโลกกว้าง ปกติไม่กล้าพูดมากกับคนในเมือง แต่อีกฝ่ายกลับบ้าถึงขนาดมาด่าอันจิ่วเม่ย นี่มันไม่ใช่มาหาเรื่องโดนด่
