าหรอกเหรอ กล้ามาด่าผู้มีพระคุณของเธอ คิดว่าเธอจะยอมงั้นเหรอ!ปกติในหมู่บ้านก็เคยทะเลาะกับผู้หญิงในหมู่บ้านมาไม่น้อย ถ้าเธอโกรธขึ้นมา เธอก็ไม่ไหวหน้าใครเหมือนกันอันจิ่วเม่ยมองจนตะลึง ไม่คิดว่าป้าที่ดูเรียบร้อย พูดน้อย จะมีพลังต่อสู้รุนแรงขนาดนี้เธอเดิมทีคิดจะออกหน้าเอง จริงๆ แล้วเธอก็รู้สึกไม่พอใจผู้หญิงคนนั้น แต่ไม่คิดว่าป้าจะพุ่งเข้าไปก่อน ดังนั้นเธอจึงยืนดูเฉย ๆ อย่างสบายใจหญิงสาวไม่คิดว่าหญงิจากชนบทจะกล้าพูดกับเธอแบบนี้ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกอับอายและโกรธ ยกมือขึ้นจะตบฉีเหวินหยางที่เห็นท่าทางอีกฝ่าย ก็เดินไปยืนข้างหน้าภรรยาตนเองอย่างเงียบ ๆ จ้องเขม็งไปยังผู้หญิงคนนั้น หญิงสาวก็ขี้ขลาดทันที จากนั้นเธอก็เริ่มร้องไห้
“พวกแกรุมแกล้งฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน! ชีวิตฉันช่างน่าสงสารจริงๆ พ่อแม่สามีก็ไม่เห็นใจฉัน ยังต้องเลี้ยงลูกชายที่ป่วยมาตั้งแต่เด็กตอนนี้เข้าโรงพยาบาลยังต้องถูกรังแก ทุกคนดูสิ”อันจิ่วเม่ยมองดูหญิงสาวอายุน้อยคนนี้ที่บทจะพูดก็พูด บทจะร้องก็ร้อง เสียงดังจนคนในห้องพักผู้ป่วยรอบ ๆ ต่างพากันมามุงดูเมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้ อันหนิงเหอและสามี ไม่เคยเจอมาก่อน จึงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดีอันจิ่วเม่ยปลอบใจว่า “ไม่เป็นไรหรอกคุณป้า เมื่อเขาบอกว่าพวกเรารังแกเธอ ก็ให้รังแกให้สุด ๆ ไปเลย เธอใส่ร้ายฉันว่าประพฤติตัวไม่ดี ฉันจะไปแจ้งตำรวจ ตอนนั้นหวังว่าทุกคนจะช่วยเป็นพยานให้ฉันด้วย ดูซิว่าพี่สาวคนนี
