ม่ยรู้ดีว่าผู้ที่ลงมือก่อนย่อมมีโอกาสได้เปรียบเสมอ เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เธอก็รีบอาบน ้าแล้วเข้านอนแต่หัวค ่า เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับรุ่งเช้าวันใหม่เช้าตรู่วันถัดมา อันจิ่วเม่ยลงมือเก็บผักที่แปลงหลังบ้าน ผักที่เธอปลูกเจริญงอกงามจนผิดหูผิดตา โตเร็วและมีรสหวานเป็นพิเศษเพราะเธอใช้สูตรปุ๋ยหมักที่ได้จากหนังสือในมิติ
รวมทั้งนำน ้าพุจากมิติมารดให้ผักอย่างพอดี ทำให้พืชผักที่เธอปลูกนั้นอร่อยและเติบโตเร็ว แม้จะไม่ดีเท่าในแปลงผักในมิติแต่ก็ถือว่าใกล้เคียงอันจิ่วเม่ยเข้าใจดีว่าหากเธอเอาผักจากมิติออกมาใช้ตลอดจะดูน่าสงสัยเกินไป เธอจึงปลูกผักในแปลงนี้ให้มีความหลากหลาย ไม่ต่างจากที่ชาวบ้านปลูก แต่รสชาติกลับอร่อยกว่าจนใคร ๆ ก็ต้องทึ่งวันนี้เธอเก็บผักกาดขาวและกะหล ่าปลีอย่างละสองหัว พร้อมทั้งแตงกวาสดอีกเจ็ดถึงแปดลูก ใส่ลงในตะกร้าสะพายหลัง เตรียมพร้อมแล้วก็รีบปั่นจักรยานมุ่งหน้าเข้าเมืองระหว่างทาง อันจิ่วเม่ยพบกับหมิ่นเหลียนซินโดยบังเอิญ ด้วยความรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณจากเนื้อแห้งที่เคยได้รับจากเธอ อันจิ่วเม่ยจึงทักทายอย่างเป็นมิตร “จะเข้าเมืองเหรอ? ติดรถไปกับฉันไหม?”หมิ่นเหลียนซินถึงกับตะลึงที่อันจิ่วเม่ยเป็นฝ่ายทักก่อน รอยยิ้มน้อย ๆ ปรากฏบนใบหน้า“ได้สิ ขอบคุณมากนะ!” เธอตอบรับด้วยความดีใจ เพราะรู้ดีว่าเส้นทางภูเขานี้ทั้งไกลและขรุขระ การมีเพื่อนร่วมทางนับว่าเป็นเรื่องโชคดีหลังจากกระโดดขึ้นซ้อนท้ายจัก
