ดงละครเวที ความลับนี้เธอเก็บไว้ในใจมาหลายปี คิดว่าชั่วชีวิตคงไม่มีใครรู้แต่จู่ ๆ ซื่อหงกลับหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาขู่เธอทำให้เธอได้รู้ว่าลูกชายโง่ของเธอเล่าทุกอย่างให้ซื่อหงฟังทั้งหมด
เมื่อเรื่องรั่วไหลออกไป มันก็กลายเป็นภัยคุกคามใหญ่ราวกับมีระเบิดเวลาในบ้าน การที่เธอมีชีวิตอยู่คืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดถึงแม้ซื่อหงจะไม่นำข่าวนี้ไปเผยแพร่จริง ๆ แต่ก็จะใช้เรื่องนี้บีบบังคับให้เธอยอมจำนนตลอด ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อหลานสาวและสามีของหลานสาวด้วยเธอไม่อยากให้หลานสาวต้องทนทุกข์ใจ บ้านใหม่ที่หลานสร้างเสร็จแล้วกำลังรอคอยอนาคตสดใสของพวกเขา การที่เธอจากไป…อาจเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน“คุณย่า!” อันจิ่วเม่ยตะโกนเสียงดัง ด้วยความไม่พอใจและสับสนเธอเป็นคนตรงไปตรงมา แล้วทำไมย่าของเธอถึงได้พูดอ้อมค้อมและซับซ้อนราวกับงูเลื้อยอย่างนี้!“ย่าพูดตรง ๆ ไม่ได้หรอคะ? ย่าขอโทษหนูจนปากเปื่อย แต่ขอโทษหนูเรื่องอะไรล่ะ? บอกหนูสิว่าอะไรที่ย่ากลัวอยู่ ย่าช่วยซื่อหงซ ้าแล้วซ ้าเล่าเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม? แล้วที่ย่าทำ ย่ารู้ไหมว่าหนูก็เจ็บปวดเหมือนกัน”“ได้ ย่าไม่พูดใช่ไหม? งั้นหนูจะอดตายอยู่ในป่านี่กับย่าแล้วกันก็ดีเหมือนกัน คนตายแล้ว ทุกอย่างก็จบ! ไม่ต้องมาปวดหัวกันอีก!”พูดจบ อันจิ่วเม่ยก็ทรุดตัวลงนั่งเหมือนต้นไม้ล้ม ไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหน
หลี่เจียเฟิ่งมองเธอแวบหนึ่ง ก็เห็นเธอแอบส่งสายตาให้ หลี่เจียเฟิ่งเข้าใจสัญญาณนั่นท
