ประจำการฉันก็จะได้หลุดพ้นจากบ้านหลังนี้เสียที…’ เพ่ยอิงคิด ใบหน้าที่บึงตึงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มบาง ๆ ภาพในจินตนาการของเธอเกี่ยวกับบ้านหลังใหญ่ก็ฉายวนอยู่ในหัวเพ่ยอิงเห็นตัวเองย้ายไปอยู่ที่นั่น ใช้ชีวิตสุขสบายในบ้านที่โอ่อ่าทุกเดือนยังมีเงินส่งมาให้ใช้อย่างไม่ขาดมือ ความฝันนั้นทำให้เธอแทบอยากจะโลดเต้น
เธอจะต้องรีบลงมือ! เพ่ยอิงตัดสินใจทันที ในใจเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เดินตรงไปทางบ้านตระกูลหลี่ทันที!เธออดใจไม่ไหวแล้วที่จะเห็นหลี่เจียเฟิ่งหย่ากับอันจิ่วเม่ย แล้วพาเธอไปใช้ชีวิตใหม่ที่บ้านหลังใหม่ของเขาแม้หลี่ถังจะเป็นคนโง่งมงาย มีสมองเท่าถั่วงอกแต่ไม่ได้ถูกขังอยู่ในบ้านทุกวัน แต่ตระกูลหลี่รักเขาจนหัวปักหัวปำ จึงปล่อยให้เขาออกไปเพ่นพ่านข้างนอกได้ ขอแค่กลับมานอนที่บ้านตรงเวลาก็พอเพ่ยอิงใช้ความฉลาดของเธอสอนหลี่ถังจนหลงเชื่อสนิทว่าตัวเธอคือภรรยา! ทั้งสองนัดพบกันตามลับ ๆ มาแล้วหลายครั้งเมื่อเพ่ยอิงมาถึงแถวบ้านอัน เธอก็มองหาเป้าหมาย จนกระทั่งเห็นหลี่ถังกำลังวิ่งเล่นอยู่กับเด็ก ๆ ในละแวกนั้นด้วยความเคยชิน เธอแอบส่งเสียงแมวร้องสองครั้งเบา ๆ เป็นสัญญาณ ก่อนจะหลบเข้าไปในตรอกซอยเล็ก ๆ ที่เคยนัดพบกันไม่นานนัก หลี่ถังก็โผล่พรวดเข้ามาหาเธอด้วยความดีใจใบหน้าของเขายิ้มกว้าง พร้อมร้องออกมาเสียงดังด้วยความตื่นเต้น“ภรรยาจ๋า! เธอมาหาฉันแล้ว!”เพ่ยอิงตกใจ รีบยกมือขึ้นห้าม “ชู่ว! นายจะตะโกนทำไม! ถ้ามีใครเห็
