แม้ว่าจะมีป้า ๆ ใจดีอยู่บ้างที่คิดจะเข้าไปห้ามทัพแต่พอได้ยินคำพูดของซื่อหงข้าไป ก็พากันถอนหายใจเบ้ปากโอ้โห! ไอ้หนุ่มนี่มันปากร้ายจริง ๆ สมควรโดนตีให้เข็ดหลาบ!ชาวบ้านทั้งหลายต่างรุมต่อว่าอันตงหยาง “บอกเองไม่ใช่รึไงว่าเรื่องนี้มันเรื่องภายในครอบครัว พวกเราอย่ายุ่ง!!”“ใช่ ๆ ” เสียงคนเห็นด้วยดังเซ็งแซ่
ด้านซื่อหงเห็นท่าลูกชายสุดที่รักกำลังโดนไล่ตีก็รีบหาทางเข้าไปช่วย แต่พอเข้าไปถึงจู่ ๆ เจ้าหล่อนก็ร้องโอดโอยซื่อหงแกล้งทำเป็นโดนไม้เท้าของอันจิ่วเม่ยฟาดเข้าที่น่อง แถมยังบีบน ้าตาอย่างใสซื่อ “โอ๊ย! ยัยลูกอกัตญญู แกกล้าตีแม่ต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้เชียวรึ!”ซื่อหงยังคงเล่นละครต่อ “นี่แกไม่กลัวฉันไปฟ้องผู้นำหมู่บ้านแล้วเอาแกไปประจานที่ลานนวดข้าวให้คนทั้งหมู่บ้านรู้กันบ้างเลยรึไง!”ซื่อหงเห็นว่ามีคนมากมายมุงดูขนาดนี้ เธอย่อมต้องฉวยโอกาสการแสดงขั้นเทพให้สมกับที่เคยเป็นนักแสดงิ้วประจำหมู่บ้าน คราวนี้แหละเธอจะอันจิ่วเม่ยกลายเป็นตัวร้ายในสายตาทุกคน!แต่ก่อนที่ซื่อหงจะได้เอ่ยปาก อันจิ่วเม่ยกลับปล่อยโฮออกมาเสียงดัง น ้าตาไหลพรากราวกับเขื่อนแตก “ฮือๆ แม่คะ หนูขอโทษหนูไม่ได้ตั้งใจ… แต่ถ้าแม่กับน้องไม่รังแกหนูกับย่า พวกเราจะจนตรอกแบบนี้เหรอคะ?”อันจิ่วเม่ยร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางพูดต่อ “แม่เคยบอกว่าจะไม่เลี้ยงดูย่าแล้ว หนูก็เลยตัดสินใจว่าหลังแต่งงานจะขออยู่ที่นี่ต่อ เพื่อดูแลท่านพี่เจียเฟิ่งเองเขาก็เห็นด้วย”ท
