ัดแจงกลบหลุมอย่างรวดเร็วประหนึ่งมืออาชีพ ปิดบังร่องรอยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นใครจะไปรู้ ในเมื่อที่แห่งนี้มีทองคำก้อนใหญ่ขนาดนี้อยู่ แสดงว่าอาจจะมีอีกหลายก้อนรอให้เธอไปค้นพบก็ได้ และแน่นอน เธอไม่คิดจะแบ่งสมบัติล ้าค่านี้ให้กับใครหน้าไหนทั้งนั้น!ท่ามกลางความตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะทะลุออกมา อันจิ่วเม่ยก็ยังไม่อาจมั่นใจได้ว่าสมบัติในอ้อมกอดคือทองคำแท้ หรือเพียงก้อนหินไร้ค่า เธอต้องรีบกลับไปพิสูจน์!ทันทีที่คิดได้ดังนั้น อันจิ่วเม่ยก็ออกวิ่งสุดกำลังราวกับติดปีก มุ่งหน้ากลับบ้านอย่างรวดเร็วยามหัวค ่าเช่นนี้ ปกติชาวบ้านทุกหลังคาเรือนจะกินข้าวเย็นเสร็จสิ้นและพากันมานั่งพูดคุยอย่างสนุกสนาน แต่ทว่าบรรยากาศวันนี้กลับเงียบผิดปกติ ตลอดทางเดินกลับบ้าน อันจิ่วเม่ยแทบไม่พบเจอผู้คนแม้แต่เงาราวกับสวรรค์บันดาล ช่วยอำพรางเส้นทางให้เธอทำภารกิจสำเร็จลุล่วง แต่…พอมาถึงหน้าบ้านตัวเองเท่านั้น
อันจิ่วเม่ยแทบผงะ! ผู้คนมากมายกำลังมุงอยู่เต็มไปหมด เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?!ลานบ้านของอันจิ่วเม่ยวันนี้คึกคักยิ่งกว่างานวัด! ผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัด ทั้งตะโกน ทั้งโหวกเหวกโวยวาย แต่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น เสียงสะอื้นไห้ของคุณย่าอันกลับดังกึกก้องเขาโสตประสาทของเธออย่างรวดเร็วอันจิ่วเม่ยแอบย่องเข้ามาทางหลังบ้านอย่างรวดเร็ว มือบางกอดก้อนหินไว้แน่น ก่อนจะซุกมันลงในกระเป๋ากางเกงตัวโคร่งแล้วพรางตัวหายเข้าไปในดงขาของเหล่าคน
