เป็นเช่นนั้น ฮ่า ๆ” ปากบอกปฏิเสธแต่ทว่าเขากับเปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่“อาเทาเจ้าอย่าอยู่เลยมาให้ข้าซ้อมเจ้าเดี๋ยวนี้” ศิษย์พี่ทั้งสองกำลังวิ่งไล่กวดกัน อันอันได้แต่ยืนทำหน้าเซ็งออกมา“พวกท่านจะฟังข้าหรือไม่” เด็กหญิงตะโกนขึ้นเสียงดังอย่างหงุดหงิด “เรื่องของข้ามันสำคัญจริง ๆ นะ” นางยํ้า233
“ว่ามา” จือฉีทำท่าเคร่งขรึมขึ้นทันที“ท่านทั้งสองนั่งลง” อันอันกวักมือในขณะออกคำสั่ง ผู้เป็นศิษย์พี่คิ้วกระตุกให้กับคำสั่งของนางแต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี“เจ้าจะหาเรื่องให้พวกข้าใช่หรือไม่ ครั้งที่แล้วเข้าป่าครั้งนี้จะไปตลาดมืด” จือฉีพูดโพล่งเสียงดัง“ชู่ว! ท่านกลัวจะไม่มีใครได้ยินเหรอตะโกนสะดัง รู้จักไหมว่ามันคือความลับ” หนิงอันยกนิ้วจุปากของตน พูดเสียงเบา“ข้าแค่อยากรู้ว่ามันมีหรือไม่จึงได้ชวนพวกท่านไปหากไม่มีจะได้คิดหาวิธีอื่นในการขายเกลือ” อันอันคิดหาเหตุผลมาให้ศิษย์ที่ทั้งสองคล้อยตาม“ศิษย์น้องเล็กเจ้าต้องการเงินมากเหรอ เจ้ารู้ไหมว่าขึ้นชื่อว่าตลาดมืดย่อมอันตราย เหตุใดเจ้ายังอยากจะไปเสี่ยงอีก แม้จะมีหรือไม่แต่มันก็ไม่ใช่สถานที่เด็กอย่างเจ้าจะเข้าไป” มู่เทาพูดอย่างใจเย็นให้ศิษย์น้องเข้าใจ234
“มีใครบ้างไม่ต้องการเงิน พวกท่านไม่ต้องการเหรอ”อันอันย้อนถาม ทำให้ผู้ที่ถูกย้อนถึงกับสะอึก เพราะทุกวันนี้พวกเขาได้แต่พึ่งพาอาจารย์หากมีหาเงินเองได้ก็คงดี“พวกข้าย่อมต้องการอยู่แล้ว แต่สำหรับเจ้าที่เป็นถ
