ยตรงข้ามยังไม่หนักเท่าศึกของว่าที่พ่อตา เนื่องจากตอนนี้ชายหนุ่มได้เป็นตัวแทนทำสัญญาข้อตกลงต่อเผ่าซยงหนูเรียบร้อยแล้ว
และหลังจากจัดการเรื่องราวทางนี้เสร็จสิ้น คณะของเหลียนเซียวมู่ตง ก็ได้เวลาเดินทางกลับเมืองหลวง
โดยที่ค่ายทางเหนือนี้ เทียนชุนเยว่หลงลิ่วได้แต่งตั้งให้รองแม่ทัพของเหลียนเซียวมู่ตงเป็นแม่ทัพใหญ่ประจำการ645
โดยมีอานเจิ้ง กับยงฮ่าวที่ได้เลื่อนขั้นมาเป็นรองแม่ทัพซ้ายขวาเป็นผู้ช่วย การจากลาระหว่างพี่น้องจึงได้เกิดขึ้นอีกครั้ง
“พี่สาม พี่สี่ พวกท่านอยู่ทางนี้อย่าลืมรักษาสุขภาพนะเจ้าคะ ที่สำคัญอย่าลืมส่งข่าวถึงข้าและคนทางบ้านด้วยหากเมื่อไหร่ที่สามารถลาหยุดได้ ท่านต้องรีบกลับบ้านให้เร็วที่สุดข้าได้ทิ้งเรือเอาไว้แล้ว ซึ่งการเดินทางสัญจรทางนํ้าเป็นอะไรที่เร็วและสะดวกมากว่าทางบก” หนิงอัน พูดออกมาอย่างยืดยาวด้วยนํ้าตาเอ่อคลอ กระนั้นเจ้าตัวก็พยายามบังคับไม่ให้ไหลออกมา
“พี่สองคนรู้แล้ว เจ้ารีบลงเรือเถอะ เวลาไม่คอยท่า เมื่อถึงเวลาพวกเราย่อมได้พบกันอีกแน่ ท่านอาหยูข้าทั้งสองข้าลาขอรับ ขอให้พวกท่านเดินทางปลอดภัย” อานเจิ้งพูดขึ้น โดยมียงฮ่าวกล่าวสนับสนุน อย่างเห็นพ้องงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกราฉันใด การบอกลาก็เป็นเช่นเดียวกัน แม้ว่าจะพูดจาใช้เวลารํ่าลากันนานมากสักเพียงไหนถึงอย่างไรก็ต้องแยกจาก เรือลำใหญ่เคลื่อนไปตามกระแสนํ้าจนกระทั่งไกลจนสุดสายตาทั้งอานเจิ้ง กับยงฮ่าวจึงได้ถอนสายตาของตนกระ
