รงอะไรขนาดนี้)เหลียนเซียวมู่ตงอมยิ้มน้อย ๆ ให้กับอาการเขินอายของคนตรงหน้า และก่อนที่เขาจะพูดอะไรมากกว่านี้เสียงสัญญาณจากหลินเจ๋ก็ดังขัดขึ้น“พ่อตามา ข้าขอแกล้งป่วยต่อก่อนนะเจ้าอย่าลืมมาดูแลข้าล่ะ” หนิงอันเงยหน้ามองเขา และก่อนที่นางจะพูดอะไรออกมาชายหนุ่มก็ปิดเปลือกตาลงเสียแล้ว652
“อันอัน เขาป่วยหนักหรือไม่” คำถามอันร้อนใจของบิดาทำให้เด็กสาวรู้สึกลำบากใจ เหลียนเซียวมู่ตงเองก็รู้สึกผิดเช่นกันและในขณะที่เจ้าตัวกำลังจะสารภาพหนิงอัน ก็พูดขึ้นมาเสียก่อน “ไม่เป็นอะไรมากหรอกเจ้าค่ะ เพียงกินยาสักเทียบย่อมกลับมาแข็งแรงตามเดิม”“เป็นเช่นนั้นก็ดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็รีบให้คนไปต้มยาให้เขาเสียเถอะ พ่อขอออกไปก่อนก็แล้วกัน”หลินเจ๋ ที่ได้ยินจึงได้เดินเข้ามาหาหนิงอันโดยที่เจ้าตัวไม่ต้องเรียก “ครั้งนี้ ครั้งเดียวนะเจ้าคะ หากมีครั้งต่อไป ข้าจะเปิดโปงพวกท่านทั้งหมดและจะไม่มาดูด้วย” นํ้าเสียงของหนิงอันแฝงความเย็นชา จนบ่าวและนายรู้สึกสั่นสะท้านเหลียนเซียวมู่ตง จึงได้ลืมตาขึ้นและเอาหลังพิงหมอนก่อนที่เจ้าตัวจะเอ่ยออกมาด้วยความสำนึกผิดจากใจ“อันอัน ครั้งนี้เป็นข้าคิดไม่รอบคอบ ขอโทษเจ้าด้วย ที่ทำให้เจ้าต้องทำผิดต่อบิดา” สีหน้าและคำกล่าวของเขาไร้แววเสแสร้งทำให้หนิงเริ่มรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง653
“ท่านสำนึกได้ก็ดีแล้ว เพียงแต่จะไม่ให้ข้าลงโทษเลยก็ไม่ได้ ดังนั้นท่านก็จงดื่มยาที่ข้าให้พี่ชายหลินไปต้มมาให้หมดถ้วยก็แล้วก
