ย้ายกันออกไปตามเดิมแค่ระวังอย่าให้ถูกคนอื่นจับได้ก็พอ”
“พวกข้าน้อยน้อมรับคำสั่งเจ้าค่ะ” จบประโยคนี้ร่างของหญิงสาวทั้งสามก็หายไปโดยที่มีหนึ่งในนั้นไปติดต่อกับพวกพ้องส่วนอีกสองก็อยู่ในเงาคอยติดตามหนิงอันตามเดิม
“พี่สาว ข้าจะไปกับท่าน” หมิงหมิงผู้ยืนฟังอย่างนิ่งเงียบมาตลอดพูดขึ้น เช่นเดียวกับสัตว์ร้ายทั้งเจ็ดรวมถึงจงเซ่อด้วยพวกมันก็ต่างพากันส่งเสียงออกมา
“แต่การเดินทางไปในครั้งนี้ พวกเราคงใช้เวลาหลายเดือนเลยนะ หากเจ้าไปแล้วกิจการทางนี้ใครจะเป็นผู้ดูแลล่ะ อีกอย่างเจ้าอายุยังน้อยให้พี่กับพี่มู่ตานไปกันสองคนก็พอ”
“แต่ ข้าเป็นห่วงท่านนี่ขอรับ” ผู้เป็นน้องยังคงแย้ง
“หมิงหมิงเด็กดี พี่จะขอฝ่าบาทเดินทางไปในฐานะหมอหากเจ้าไปกับพี่ พ่อ แม่ กับท่านย่าจะยิ่งกังวลมากเป็นแน่หากลูกหลานของตนเดินทางไกลกันทั้งคู่พี่รู้ดีว่าเจ้าเป็นห่วง แต่ทว่าไม่ใช่ว่าเจ้าไม่รู้ความสามารถของพี่สาวนี่ อีกอย่างการที่เจ้าอยู่ทางนี้ข้าจะได้ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง”542
คำพูดของผู้เป็นพี่ไม่ใช่ว่าจะไร้เหตุผล แม้ว่าในใจของเด็กชายจะไม่ยินยอมแต่เจ้าตัวก็ยอมจำนนให้กับผู้เป็นพี่
“พี่สาว ท่านจะต้องดูแลตัวเองให้ดี ๆ นะขอรับ” หมิงหมิงพูดออกมาอย่างลำบากใจ
“ขอบใจเจ้ามาก” หนิงอันดึงตัวของน้องชายมากอดโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว
“พี่สาว ข้าโตแล้วนะขอรับ” ผู้เป็นน้องโต้ขึ้นอย่างไม่เต็มเสียงนัก “สำหรับพี่ ไม่ว่าเจ้าจะเติบโตสักแค่ไหนเจ้าก็ยังค
