งเป็นน้องชายของข้าเสมอ”
ช่วงสายของวันต่อมา หนิงอันได้เดินทางเข้าวังหลวงและเมื่อเจ้าตัวพบหน้ากับเทียนชุนเยว่หลงลิ่ว
เด็กสาวจึงได้กล่าวในสิ่งที่ได้ยินจากไป๋ไป๋ออกมาทั้งหมดซึ่งเรื่องที่หนิงอันสามารถสื่อสารกับสัตว์ได้นั้นชายหนุ่มรู้มานานแล้ว และคิดว่าเรื่องนี้เกิดจากการที่นางฝึกวิชามาจากฉีเกอนั่นเอง
“อันอัน มันอันตรายมากเลยนะอีกทั้งหนทางมันก็ลำบากไม่น้อย เจ้าจะไปจริง ๆ อย่างนั้นหรือ” เทียนชุนเยว่หลงลิ่วถาม543
ออกมาอย่างเป็นห่วง “ข้าจะไปเจ้าค่ะ” หนิงอันยืนยันนํ้าเสียงหนักแน่น
“ถ้าเจ้ายืนยันเช่นนี้ ข้าจะจัดทหารให้ไปกับเจ้าด้วย”“ขอบพระทัยเพค่ะ แต่เรื่องทหารหม่อมฉันขอไม่เกินห้าสิบนะเพคะเพื่อไม่ให้ดูเอิกเกริกมากจนเกินไป”
“เจ้าแน่ใจหรือ ว่าต้องการคนน้อยเพียงนั้น” เทียนชุนเยว่หลงลิ่วถามออกมาอย่างลังเล “แค่นั้นก็เพียงพอแล้วเพค่ะ” เด็กสาวกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ
และเมื่อคล้อยหลังหนิงอัน เทียนชุนเยว่หลงลิ่วก็ลงมือเขียนจดหมายส่งให้ขันทีคนสนิทเพื่อนำไปมอบให้กับหลางจินถงเพื่อให้คัดทหารฝีมือดีเดินทางไปกับหนิงอันตามที่นางต้องการ
ช่วงบ่ายภายในวันเดียวกัน ในขณะที่หนิงอันกำลังจัดเตรียมสิ่งของสำหรับการเดินทาง มู่ตานก็ยกมือขึ้นเคาะประตูพลางส่งเสียงเรียกผู้เป็นนายด้วยนํ้าเสียงตื่นเต้น
“คุณหนูเจ้าคะ ขันทีเหลียงนำพระราชโองการจากฝ่าบาทมาเจ้าค่ะ” หนิงอันหยุดมือจากงานที่ทำ ก่อนที่นางจะเดินมาเปิดประตูและพูดขึ้นกับม
