ู่ตาน544
“พี่มู่ตาน ท่านรีบไปเก็บของใช้ให้เรียบร้อยนะเจ้าคะ เราทั้งสองคนจะต้องเดินทางไปชายแดน”
มู่ตานมีใบหน้าตกใจเมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ กระนั้นนางก็รีบไปทำตามคำสั่งของผู้เป็นนายสาวทันที
คนในครอบครัวหยูแม้แต่หยูเจียงก็หารับรู้ในการตัดสินใจเช่นนี้ของบุตรสาว อีกทั้งพวกเขาก็หาได้สงสัยถึงที่มาของราชโองการฉบับนี้ ว่ามาจากบุตรีและหลานของตนที่ไปทูลขอฝ่าบาทให้ส่งตนไปรักษาโรคที่นั่นยกเว้นเพียงหมิงหมิง
การเดินทางไปทางชายแดนเหนือของหนิงอันกับทหารห้าสิบนายนั้น เด็กสาวเลือกสัญจรทางนํ้าโดยเรือของเจ้าตัวที่สามารถบรรจุคนได้ทั้งหมดราวหนึ่งร้อยคน
ก่อนวันเดินทางหยวนฟานร้องไห้แทบขาดใจ “อันอัน เจ้าต้องระวังตัวให้ดีนะ” ผู้เป็นแม่พูดไปก็ปาดนํ้าตาไป
“ลูกทราบแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่อย่าได้เป็นห่วงเลยมีกุ้ยเฮยไปด้วยและไหนจะพวกของเจ้าลายอีก จะมีใครกล้ามาทำอันตรายลูกได้”
“แม่รู้ แต่เจ้าอย่าได้ประมาทเด็ดขาด” หยวนฟานไม่วายกล่าวกำชับ หยูเจียงเองก็รู้สึกเป็นห่วงบุตรสาวเช่นกัน ดังนั้นเจ้า545
ตัวจึงคิดจะเดินทางไปกับนางด้วยแต่ความเป็นจริงกับสิ่งที่คิดนั้นย่อมสวนทางเมื่อเขามีหน้าที่จะต้องรับผิดชอบ
“อันอัน พ่อเองก็อยากจะไปกับเจ้าแต่ก็ต้องจนใจ ดังนั้นเจ้าจงระวังตัวให้มาก และพยายามส่งข่าวกลับมาด้วยนะลูก”
จบคำของบิดาก็ต่อด้วยผู้เป็นย่า แม้นางจะรู้ดีว่าหลานสาวของตนนั้นมีความสามารถมากเพียงใดก็ตาม
กระนั้นหญิงชราก็อดรู้สึกที่จะเป็น
