ดกับความดำมืดของท้องนภา หนิงอันจึงได้แหงนหน้ามองท้องฟ้าอยู่ชั่วครู่ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินไปพักผ่อน
โดยไม่รู้ว่าในตอนนี้ทางด้านเหลียนเซียวมู่ตงก็กำลังจัดเตรียมกองทัพของตนเพื่อไปช่วยดินแดนทางเหนือ
“หลินเจ๋ เรื่องเสบียงเรียบร้อยดีหรือไม่” นํ้าเสียงของชายหนุ่มเป็นไปด้วยความเคร่งเครียด
“เรียบร้อยแล้วขอรับ วันพรุ่งปลายยามอิ๋นพวกเราสามารถออกเดินทางได้เลย”
“ดี การเดินทางครั้งนี้พวกเจ้าพร้อมหรือไม่” เหลียนเซียวมู่ตงตะโกนถามคนในกองทัพของตนเสียงดัง512
“พร้อม” นํ้าเสียงของทุกคนตะโกนกลับมาอย่างพร้อมเพรียง
เช้าวันต่อมายังไม่ทันที่แสงแรกของวันจะพ้นขอบฟ้ากองทัพจำนวนหลายร้อยนายของเหลียนเซียวมู่ตงก็มุ่งออกจากประตูของเมืองหลวง โดยมีเทียนชุนเยว่หลงลิ่วออกมาส่ง
ชายผ้าสีทองบ่งบอกถึงตำแหน่งสูงศักดิ์เหนือแผ่นดินปลิวไสวตามสายลมเช่นเดียวกับธงของกองทัพ
สายตาของชายหนุ่มยืนมองส่งทหารของตนอย่างนิ่งเงียบโดยไม่นำพาถึงความเหน็บหนาวของสภาพอากาศ
จนขันทีวัยกลางคนอดที่จะเป็นห่วงพระวรกายอันสู่งส่งนี้ไม่ได้ กระนั้นเจ้าตัวก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากเตือนด้วยรู้จักนิสัยของผู้เป็นนายเป็นอย่างดี
เหลียนเซียวมู่ตงผู้อยู่ในชุดเกาะเหล็กนั่งอยู่บนหลังอาชาตัวใหญ่อย่างสง่างาม ม้าของชายหนุ่มอยู่ด้านหน้าของกองทัพใบหน้าและสายตาของเขาเต็มไปด้วยความห้าวหาญ กลิ่นอายแฝงไว้ด้วยความดุดัน513
การเดินทางไปทางชายแดนเหนือใช้เวลานานหลายเดือนจนกระทั่งเข้
