่ตนเจอดอกไม้ที่ว่าซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมากก่อนที่หมิงหมิงจะพยายามนึกเมื่อรู้สึกคุ้นตาเหมือนว่าเคยเห็นลักษณะต้นไม้แบบนี้มาจากที่ไหน32
“ข้าเคยเห็นที่ไหนนะ” เจ้าตัวรำพึงและในที่สุดดูเหมือนว่าเขาจะนึกออกได้ในที่สุด “ใช่แล้ว!” เขาตะโกนขึ้นเสียงดังนํ้าเสียงนั้นเต็มไปด้วยความดีใจ ฉงซานมองใบหน้ากลมของเด็กชายอย่างสงสัย
“พี่ฉงซานท่านช่างเป็นหมีนำโชคเสียจริง” หมิงหมิงโอบกอดหมีตัวใหญ่พร้อมกล่าวชม
“ข้ารบกวนท่านให้ช่วยเฝ้าที่นี่ไว้ก่อนนะขอรับ เมื่อลงจากภูเขาแล้วข้าจะไปบอกกับพี่สาวรับรองว่านางจะต้องให้รางวัลพี่อย่างงามแน่”
คำพูดของหมิงหมิงทำให้ฉงซานยิ้มออกมาพร้อมพยักหน้าอย่างแข็งขันแปลได้ว่า “รับรองว่าข้าจะเฝ้าที่นี่อย่างดี”
หมิงหมิงเองก็ไม่รอช้าเขารีบวิ่งกลับไปตรงที่น้องทั้งห้าเก็บดอกไม้กันอยู่และเมื่อครอบครัวฉงรวมถึงเจ้าลายไม่เห็นฉงซานพวกมันก็ส่งเสียงถามเขา
“ข้าให้พี่ฉงซานเฝ้าสมุนไพรชนิดหนึ่งขอรับ ท่านลุงเจ้าลายช่วยไปรับพี่สาวมาหน่อยได้หรือไม่ข้าจะรออยู่ที่นี่”33
เสือโคร่งตัวใหญ่พุ่งตัวออกไปทันทีเมื่อจบคำพูดของหมิงหมิง ทางด้านหนิงอันที่กำลังดูนํ้าด่างของตนที่แช่เอาตั้งแต่เย็นเมื่อวาน
จู่ ๆ กุยเฮยก็พูดขึ้น ‘เจ้าลายกำลังมา’ เด็กหญิงประหลาดใจเนื่องจากปกติเจ้าลายไม่ค่อยจะปรากฏตัวในช่วงเวลากลางวัน
ดังนั้นนางจึงรีบเดินออกไปทางหน้าบ้านในจังหวะที่เปิดประตูออกเจ้าลายก็หยุดฝีเท้าลงพอดี
เจ้าลายส่งเสียงพูดขึ
