้น ‘มันบอกว่าหมิงหมิงให้มาตามไปดูสมุนไพรบางอย่าง’ จบคำแปลของกุยเฮย หนิงอันก็ขึ้นไปนั่งบนหลังของเสือตัวใหญ่อย่างไม่รอช้า
เจ้าลายวิ่งเพียงไม่นานก็พาหนิงอันมาถึงบริเวณที่น้องทั้กหกคนอยู่พวกเขาต่างนั่งบ้างยืนบ้าง
“พี่สาว” หมิงหมิงรีบเดินเข้าไปจับมือของผู้เป็นพี่นํ้าเสียงแสดงความตื่นเต้น “เจ้าเจอของดีอะไรอย่างนั้นหรือ”
“เป็นพี่ฉงซานเจอขอรับ ท่านดูนี่สิ” หมิงหมิงตอบพร้อมกับหยิบดอกของสมุนไพรส่งให้ผู้เป็นพี่34
หนิงอันรับขึ้นมาดู “ฉักฉิง ของดีจริงเสียด้วยและเจ้าจะได้เงินมากทีเดียวเนื่องจากข้าได้ยินท่านอาจารย์เผยบอกว่ากำลังต้องการสมุนไพรชนิดนี้เป็นจำนวนมากเมื่อสองวันก่อน” จบคำของผู้เป็นพี่ หมิงหมิงก็ยิ้มกว้างจนดวงตาเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว
“ข้ามีทุนในการทำสบู่ขายแล้ว” คนตัวเล็กกล่าวอย่างดีใจ
“ใช่แต่เจ้าอย่าลืมแบ่งให้น้อง ๆ ทั้งห้ารวมถึงเลี้ยงมื้อใหญ่ฉงซานกับสหายตัวอื่น ๆ ด้วยล่ะ”
“เรื่องนี้ข้าเข้าใจขอรับ ว่าแต่เราสามารถปลูกมันได้หรือไม่” หมิงหมิงผู้กำลังมีดวงตาวาววับเป็นสีเงินสีทองถามขึ้นอย่างคาดหวัง
“ปลูกได้อยู่แล้ว เจ้าก็รู้ว่าทำไม”
หมิงหมิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปเก็บมันกันเถอะ” หนิงอันมองใบหน้ากลมของน้องชายก่อนที่จะถอนหายใจออกมา35
“หมิงหมิงสมุนไพรชนิดนี้จะให้สารออกฤทธิ์มากที่สุดในช่วงฤดูหนาวกับฤดูใบไม้ผลิดังนั้นเจ้าช่วยรออีกสองเดือนเถอะนะ”
เสียงบูมดังขึ้นในหัวของคนตัวเล็ก
