่ได้ยียวนข้าใช่หรือไม่’
‘เจ้าคิดมากไปแล้วสหาย’ กุยเฮยส่ายหน้าตอบปฏิเสธ37
หนิงอันจึงได้ปล่อยผ่าน และก็เฝ้ามองการเรียกของกุยเฮยว่าวันนี้นางจะได้ตัวอะไรมาทำอาหารกินบ้าง
ทางด้านเด็กทั้งหกคนก็ส่งเสียงกรีดร้องกันอย่างสนุกสนานโดยมีผู้ติดตามทั้งสี่มองดูอย่างใกล้ชิดรวมถึงสัตว์ทุกตัวก็ต่างมองดูพวกเขาด้วยเพื่อความปลอดภัย
ยกเว้น สาม สี่ ห้าที่พากันวิ่งไปหาพ่อ แม่และอา ๆ ของตนโดยที่ทั้งสามตัวยังไม่รู้ว่าเหล่าอา ๆ นั้นได้มีคู่กันหมดแล้ว
รวมถึงยังมีลูกเล็กที่เพิ่งจะลืมตาดูโลกด้วย เจ้าสามจอมซนบังเอิญไปเห็นลูกสุนัขตัวเล็กมากท่าทางอ่อนแอตัวหนึ่งด้วยความหวังดีเจ้าตัวจึงได้คาบสุนัขตัวนั้นไว้ในปากก่อนที่จะวิ่งมาหาหนิงอัน
หนิงอันผู้กำลังเก็บกุ้งมังกรตัวใหญ่ใส่ตะกร้าของตนอย่างพออกพอใจก็ได้ยินเสียงของกุยเฮยร้องเตือน ‘อันอันเจ้าสามกำลังวิ่งมาหาเจ้า’
เด็กหญิงจึงได้แหงนหน้าขึ้นและก็เห็นร่างของสุนัขตัวใหญ่สีดำวิ่งมาหาตัวเองด้วยความเร็ว เมื่อมันวิ่งเข้ามาใกล้นางก็เห็นว่ามีอะไรอยู่ในปากของมันซึ่งมีสีขาวสลับดำ38
กระทั่งมันวิ่งเข้ามาใกล้มากขึ้นนางจึงเห็นได้ชัดเจนว่าสิ่งนั้นเป็นลูกสุนัข “เจ้าไปเอามันมาจากไหน” อันอันถามพลางมองสุนัขตัวเล็กอย่างเห็นใจพร้อมกับเทนํ้าตกสวรรค์ใส่ชามที่กุยเฮยนำออกมาอย่างรู้งาน
ลูกหมาป่าตัวน้อยใช้ลิ้นเล็ก ๆ ของมันเลียนํ้าตกสวรรค์นั้นอย่างเชื่องช้า ยังไม่ทันที่หนิงอันจะได้คำตอบ
ก็มองเห็นเจ้
