ข้าขอจัดการกับบ๊วยพวกนี้ก่อน” หนิงอันพูดขึ้นอย่างมั่นใจ
คล้อยหลังมารดาจากไปอันอันก็ชวนมู่ตานกับคนในบ้านมาช่วยกันจัดการผลบ๊วยในตะกร้าห้าใบตรงหน้าในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังทำงาน ทั้งอาจารย์ปู่ใหญ่อาจารย์ปู่รอง พี่ชายเจิ้นซาน พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม พี่สี่ อาจารย์ยงและอาจารย์หญิง รวมถึงครอบครัวของอานไท่ก็พากันมาหาตน185
“เหตุใดไม่ให้คนไปเรียก บ๊วยมากมายขนาดนี้เจ้าเพียงไม่กี่คนจะจัดการกันยังไงหมด” ลี่หม่านถกแขนเสื้อของตนพูดขึ้นจากนั้นนางก็เข้าไปนั่งร่วมวงกับย่าของคนตัวเล็กที่อยู่กับกวนมามา ในวงของเด็กก็มีอันอัน เหลียนเซียวมู่ตงคุณชายผู้ไม่เคยต้องลงมือทำอะไรเองแต่เมื่อเขามาอยู่ที่นี่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
อานเจิง เจิ้นซาน จือฉี มู่เทา วงของอาจารย์ก็อยู่ด้วยกันส่วนอาจารย์หญิงก็ไปนั่งรวมอยู่กับนางป๋าย
ทุกคนทำตามที่คนตัวเล็กแนะนำจนถึงขั้นตอนการดองเหล้า หนิงอันจึงยกมือกุมขมับ“ท่านอาจารย์ปู่ใหญ่พอจะมีสุราเหลือหรือไม่” คำถามนี้ของศิษย์รักทำให้ฉู่เกอลุกขึ้นยืนโดยดึงมือของยงเผยให้ตามมา
อันอันผู้ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกจึงได้แต่มองตามสีหน้ามีคำถาม และเมื่อนางมองเห็นว่าคนทั้งสองต่างอุ้มไหสุราขนาดกลางมาคนละสองไหดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย
“เจ้าจะให้ทำยังไงต่อพูดมา” ยงเผยถามขึ้นเสียงเรียบทว่าแววตาของเขาหาได้เป็นเช่นนั้นไม่186
“ท่านอาจารย์ทำตามที่ข้าบอกเลยเจ้าค่ะอีกครึ่งปีก็น่าจะกินได้หรือจะเก็บยาวนานกว่านั้นก็
