ก็เป็นผู้สาธิต “วิธีกินทำอย่างนี้นะเจ้าคะ อย่าเผลอเอามือไปขยี้ตาหรือหน้าละเพราะมัน163
เผ็ดอาจจะทำให้แสบร้อนได้” อันอันพูดขึ้นด้วยความหวังดีเนื่องจากสมัยนี้ไม่มีถุงมือเฉกเช่นยุคของตนเมื่อทุกคนเห็นวิธีการกินแล้วพวกเขาจึงได้ลองทำตามและเมื่อพวกเขาเริ่มกินกันไปได้ไม่นาน “เผ็ดยิ่งนักแต่ข้าหยุดกินไม่ได้เลยเพราะรสชาติของมัน” มีเสียงหนึ่งพูดขึ้นก็ตามมาอีกหลายเสียงยกเว้นหญิงตั้งครรภ์กับเด็ก ๆ ที่หนิงอันได้ทำการลวกดังนั้นพวกนางจึงไม่ได้กินอาหารรสจัดนี้เช่นเดียวกับคนอื่น ทำเพียงแค่ลองเพียงตัวหรือสองตัวแค่นี้ก็ทำให้พวกนางรู้สึกเผ็ดชาที่ปลายลิ้นแล้ว“อาจารย์ปู่ใหญ่อร่อยใช่หรือไม่ยิ่งกินกับสุรายิ่งเข้ากันใช่ไหมเจ้าคะ” อันอันสัพยอกผู้เป็นอาจารย์ที่มือเลอะไปด้วยกุ้งส่วนปากเองก็มีคราบมันสีแดงติดอยู่ไม่ต่างจากมือ“อืม มันอร่อยมาก” คำพูดของฉู่เกอทำให้ซุยเจิ้นเผิงพยักหน้าอย่างเห็นด้วย “ศิษย์น้อยเจ้าช่างเป็นผู้เปิดโลกให้กับอาจารย์โดยแท้” ไม่มีผู้ใดค้านคำพูดของชายชราผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นอาจารย์164
สอนผู้คนจนได้รับตำแหน่งขุนนางมามากมายเนื่องจากทุกคนต่างเห็นพ้องเหมือน ๆ กัน“อาจารย์ปู่รองชมข้าเกินไปแล้วเจ้าค่ะ” หยูหนิงอันยิ้มเขิน
อาหารมื้อนี้แม้จะเต็มไปด้วยความเผ็ดร้อน ทว่าพวกเขาก็ยังคงพากันกินจนหมดโดยที่ไม่มีใครคิดยอมแพ้รวมถึงผู้ที่ไม่เคยกินเผ็ดอย่างเหลียนเซียวมู่ตงเองก็ยังกินเข้าไปจานใหญ่
“หากกระเพาะของท่านไ
