ม่แข็งแรงอย่าได้ไปกินเผ็ดเช่นนี้ที่ไหนนะเจ้าคะ เพราะอาจจะทำให้เกิดเจ็บป่วยได้” หนิงอันกล่าวเตือนในขณะเดียวกันก็ส่งจอกนํ้าที่เป็นนํ้าตกสวรรค์ให้เด็กชายผู้เป็นคนป่วยของตนไปด้วย แม้คำพูดของคนตัวเล็กจะฟังดูแปลกๆ แต่เขาก็ปล่อยผ่าน
อาหารมื้อนี้ไม่ได้อร่อยเฉพาะกับคนเท่านั้น แม้แต่กุยเฮยที่กำลังถูกดูแลจากฉงต้า ก็กำลังเอร็ดอร่อยอยู่เช่นกัน“อาหารของนายน้อยช่างอร่อยยิ่ง อร่อยกว่าเนื้อสด ๆเยอะเลย” เจ้าลายพูดขึ้นในขณะกวาดกุ้งมังกรน้อยเข้าปากทั้งเปลือก165
“ใช่ ๆ ข้าเองก็เห็นด้วย เจ้าลายเอาไว้พวกเราไปล่าหมูล่ากวางมาให้นายน้อยทำอาหารให้ดีหรือไม่” ฉงฉงกล่าวสนับสนุนก่อนพูดในสิ่งที่คิดออกมา “ท่านพ่อข้าไปด้วย” นํ้าเสียงของทั้งสองหมีตัวน้อยพูดพร้อมกัน“ได้ ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปกันคืนนี้” จบคำของหมีดำตัวโตกุยเฮยก็เงยหน้ามองพวกมันอย่างเห็นด้วย “พวกเจ้าก็ระวังตัวกันให้ดีล่ะ” เต่าน้อยเตือน “ขอรับ”สิ่งที่สัตว์เหล่านี้คุยกันหาได้รู้ถึงหัวของเจ้านายตัวน้อยไม่เนื่องจากในตอนนี้นางกำลังอธิบายการสร้างกังหันนํ้าและรวมถึงวิธีการทำงานของมันอยู่ผู้เป็นพ่อ กับอาจารย์ทั้งหลายของเด็กหญิงต่างมองที่นางสีหน้าเต็มไปด้วยความทึ่ง ประหลาดใจ และภูมิใจ“เสี่ยวเจียง เหตุใดลูกของเจ้าจึงเก่งกาจถึงเพียงนี้” ซุยเจิ้นเผิงกระซิบถามอดีตลูกศิษย์ที่ตนเคยสอนอยู่ช่วงหนึ่งสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง166
“อาจจะเป็นเพราะสวรรค์เห็นใจครอบครัว
