็กชายวัยสิบขวบก็มองภาพเบื้องหน้าด้วยความหลงใหลประกายของเม็ดทรายที่แสงแดดส่องกระทบระยิบระยับคลื่นสีฟ้ากระแทกเข้าฝั่งเป็นฟองสีขาวน่าสัมผัส “พี่ชายเคยเห็นทะเลมาก่อนหรือไม่”คำถามของคนตัวเล็กทำให้ผู้ถูกถามส่ายศีรษะไปมานับแต่ที่เขาเกิดจนรู้ความก็อยู่กับการฝึกทั้งร่างกาย และเล่าเรียน98
ชีวิตวนเวียนอยู่กับค่ายทหารและพระราชวังเพื่อเป็นเพื่อนร่วมเรียนกับพี่หก“ข้าอยู่แต่เมืองทางเหนือหาได้เคยเห็นไม่ เจ้าเรียกนํ้าเค็มว่าทะเลอย่างนั้นหรือมันกว้างใหญ่มากเลยข้าอยากรู้ว่าท้องฟ้าที่เห็นนั้นจรดกับพื้นนํ้าตรงไหน” คำพูดนี้ของเขาทำให้หนิงอันถอนใจ(ในยุคโบราณ การเดินทางไปแต่ละสถานที่ค่อนข้างอันตรายอีกทั้งยังต้องใช้ทั้งเงินและกำลังคนคุ้มกันจำนวนมากหากข้าจะทำเมืองนี้เป็นสถานที่พักผ่อนจะได้ไหมนะเรื่องนี้ต้องปรึกษาท่านลุงหานกับท่านพ่อกระนั้นลองหยั่งเชิงถามผู้ที่จะได้สิทธิ์ปกครองเมืองแห่งนี้ดูก่อนก็แล้วกันว่าเขามีความเห็นอย่างไรหากทำได้ข้าจะได้วางแผนขั้นต่อไป) คนตัวเล็กที่สมองเป็นผู้ใหญ่คิด
“พี่ชายข้ามีเรื่องอยากถาม” คำพูดของคนตัวเล็กทำให้ผู้ที่ยืนอยู่ข้างตัวมองนางอย่างสงสัย99
“เจ้าลองถามมาสิ หากข้าตอบได้จะตอบ” เด็กชายยืนเอามือไพล่หลังชายเสื้อสีฟ้าตัวยาวของเขาที่ถูกคลุมอีกชั้นด้วยผ้าขนสัตว์สีดำพูดขึ้นเสียงเรียบ
“ท่านคิดว่าถ้าเมืองซานไห่จะถูกทำให้เป็นเมืองท่องเที่ยวโดยการใช้ทะเลเป็นจุดเด่นจะมีความเป็นไปได้หรือไ
