ใจแฝงไว้ด้วยความยินดีบนใบหน้า “เจ้ามีวิธีอย่างนั้นหรือ” ชายวัยกลางคนย้อนถามดวงตาเปล่งประกาย
เด็กหญิงเพียงพยักหน้ารับโดยไม่พูดสิ่งใดเพิ่มเนื่องจากเธอต้องการพูดเรื่องนี้ทีเดียวให้กับหญิงต่างวัยในครอบครัวอานได้รู้ด้วย441
ยุคสมัยนี้คนส่วนใหญ่เทิดทูนชายเป็นหลัก ดังนั้นนางต้องการให้พวกเขารู้ว่าผู้หญิงเองก็เก่งไม่แพ้ผู้ชายเหมือนกัน
ใช้เวลาไม่ถึงเค่อคนทั้งหกกับหมีอีกสองตัวก็ถึงหน้าลานบ้านของอานไท่ โชคดีที่ว่าตอนนี้เป็นเวลาหุงหาอาหารจึงไม่มีคนอื่นออกมาด้านนอกไม่อย่างนั้นหากมีคนเห็นหมีสองแม่ลูกคงจะวุ่นวายเป็นแน่
“เจ้าอย่าเพิ่งพามันเข้าไปให้ปู่ไปบอกคนในบ้านก่อน”อานไท่รีบพูดหยุดอันอันที่กำลังจะให้ฉงต้าเดินเข้าบ้าน
“เจ้าค่ะ” นางรับคำ หมิงจูเองก็ยืนอยู่กับเด็กทั้งสี่ด้วย
ในระหว่างที่รออานไท่ หมิงจูอยากจะถามอันอันอยู่หลายครั้งแต่นางก็ยังไม่กล้าเอ่ยปาก“ท่านอาจารย์หญิงอยากรู้เรื่องที่ข้าต้องการทำหรือเจ้าคะ” อันอันเป็นผู้เปิดการสนทนาขึ้นมาเอง
หมิงจูพยักหน้ารับอย่างกระดากอายที่ถูกเด็กหญิงจับได้“เดี๋ยวท่านก็จะได้รู้เจ้าค่ะ เรื่องนี้ข้ามั่นใจว่าจะเป็นประโยชน์ต่อ442
ผู้หญิงอย่างเรา ๆ แน่นอน” อันอันพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างมั่นใจ
ทางด้านอานไท่เมื่อเดินเข้ามาในบ้านเขาก็เดินไปยังห้องโถงก่อนเมื่อเห็นว่าหญิงต่างวัยของครอบครัวอยู่รวมกันเขาก็ถอนใจออกมา “ทุกคนฟังข้าก่อนสักครู่” ลี่หม่านจึงละจากงานเย็บปักในม
