านและคนอื่นเมื่อเห็นว่าหมีทั้งสองตัวนั่งลงอย่างว่าง่ายอีกทั้งยังมองพวกนางด้วยใบหน้าไร้เดียงสาอาการหวาดกลัวก็เริ่มบรรเทาลง โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กที่กำลังอ้อนแม่ของมัน ยิ่งทำให้พวกนางผู้เป็นหญิงรู้สึกเอ็นดูโดยเฉพาะหยวนฟานที่มีลูกเล็กอยู่ในครรภ์“ลูกรักเจ้าสองตัวนี้เป็นหมีของเจ้าอย่างนั้นหรือ” หยวนฟานมองร่างเล็กของลูกอย่างวางใจในขณะถามออกมา
“ใช่เจ้าค่ะ แต่มีทั้งหมดสามตัว ตัวใหญ่เป็นแม่ชื่อฉงต้าเจ้าตัวเล็กนั่นเป็นพี่มีจุดขาวบนหน้าผากชื่อฉงเหมาอีกตัวมีสีดำสนิทดวงตาซื่อ ๆ ชื่อฉงซานวันนี้ไม่ได้มา” หนิงอันตอบเสียงใสพร้อมกับแนะนำครอบครัวหมีออกไป
หลังจากที่คนในครอบครัวอานได้ยินก็รู้สึกแปลกใจที่อันอันไม่ได้พูดถึงพ่อหมี เร็วเท่าความคิดลี่หม่านจึงได้เอ่ยถามออกไป “หลานรักแล้วพ่อหมีละไปไหน”445
คำถามนี้ของนางเหมือนจะไปสะกิดความทรงจำอันเลวร้ายของแม่หมีทำให้มันหลั่งนํ้าตาออกมาอันอันถึงกับตกใจรีบเดินเข้าไปกอดหมีตัวใหญ่เช่นเดียวกับฉงเหมาที่คลอเคลียแม่ไม่ห่างกาย
“โอ๋ ๆ นะ ฉงต้าเจ้าเป็นอะไร” อันอันเอามือเล็ก ๆ ลูบหลังของแม่หมีปลอบอย่างอ่อนโยน
มันส่งเสียงงืดงาด เปิดปากพูดออกมาทั้งนํ้าตา ทำให้กุยเฮยร้องไห้สะเทือนใจไปกับมันด้วย“ฮือ ๆ มันบอกว่าสามีหายไปตั้งแต่เสี่ยวซานลืมตาดูโลกวันนั้นฝนตกหนัก พ่อหมีจำเป็นต้องออกไปหาอาหาร นับตั้งแต่วันนั้นก็ไม่กลับมาอีกเลย ไม่ว่ามันจะตามหานานขนาดไหนก็ไม่เจอดังนั้นไม่แน่ว่าเขาอา
