ก็เจ้าชวนเราไปเก็บรังผึ้งมิใช่หรือ เราก็แค่ป้องกันตัวเองเอาไว้เพียงเท่านั้น” ชายหนุ่มผู้ที่อาบนํ้าให้ฉงต้าตอบอันอันอยากกลอกตามองบน แต่ก็เอาเถอะให้พวกเขาไปเห็นเองกับตาก็แล้วกัน “เป็นเช่นนั้น” เด็กหญิงตอบรับอย่างเข้าใจการเดินทางไปยังป่าผึ้งวันนี้นำโดยแม่หมี กับลูกหมีอีกสองตัว ใช้เวลาเดินทางพอสมควรคนนับสิบก็มาอยู่ท่ามกลางดงผึ้งพร้อมกับอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับขุดบ่อนํ้าเสียงหึ่ง ๆ ของผึ้งนับจำนวนไม่ได้ ในบัดนี้ได้บินมาล้อมรอบพวกเขาเป็นวงกลม “พวกเจ้าถอยออกไปก่อนทำให้คนกลัวกันหมดแล้ว” อันอันตะโกนเสียงดังครั้นแล้วชาวบ้านชายที่ตามมาด้วยต่างเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นและได้ยินกับหู424
“ผึ้งพวกนี้ฟังคำสั่งนาง” หนึ่งในกลุ่มคนพูดขึ้นเช่นเดียวกับยงเผยหากไม่มาได้เห็นกับตาเขาก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน เมื่อพวกผึ้งน้อยหลบไปตามคำสั่งอันอันจึงได้ให้ชายฉกรรจ์ทั้งหลายลงมือขุดบ่อนํ้าหน้าต้นไม้ที่เต็มไปด้วยรังผึ้ง “แม่หนูตรงนี้มันจะมีนํ้าอย่างนั้นหรือ”หนึ่งในผู้ขุดถามอย่างกังขา“มีแน่นอนเจ้าค่ะ” เด็กหญิงยกยิ้มตอบอย่างมั่นใจเสียงหึ่ง ๆ ของผึ้งเริ่มบินเข้ามาหาหนิงอัน ‘เด็กน้อยพวกมันอยากกินนํ้าตกสวรรค์’ กุยเฮยทำหน้าที่เต่าสื่อสารออกมา‘กุยเฮยเจ้าช่วยบอกให้เจ้าพวกนี้รอกันอีกเดี๋ยว ตอนนี้คนเยอะเกินไปข้าไม่สะดวก เอาไว้ให้พวกเขาเก็บรังผึ้งกันไปเสียก่อนค่อยกิน’ เต่าน้อยผู้แสนดีจึงได้ถ่ายทอดทุกคำพูดของคู่พันธะออ
