นคนเดียวไม่ได้หรอก หากหลานข้าวิ่งมาบอก พวกเราก็ไม่ต้องกังวลใจกันแบบนี้” อานไท่กล่าวพลางถอนใจ
เด็กทั้งสามผู้ยังไม่รู้เรื่องว่าความซวยกำลังคืบคลานมาใกล้ชนิดรดต้นคอ ในบัดนี้กำลังยืนอยู่หน้าถํ้าขนาดใหญ่กลิ่นสาบของมันยามถูกลมพัดทำให้เด็กทั้งสามพากันยู่จมูกด้วยความไม่ชอบใจ
‘กุยเฮยทำยังไงต่อ’ อันอันเอ่ยถามสหายรักผู้อยู่ในมือด้วยความอยากรู้
‘รอ ข้าเรียกมันออกมาแล้ว เจ้าวางข้าขึ้นไปบนหัวตามเดิมเถอะ ในมือของเจ้าจะต้องนำนํ้าตกสวรรค์ให้มันกินประกอบกับมนต์ของข้าถึงจะได้ผลดี’ อันอันรีบทำตามความต้องการของสหายคู่พันธะทันที340
เมื่อเต่าตัวน้อยขึ้นไปนอนแปะอยู่บนหัวเล็ก ๆ ของเด็กหญิงแล้ว ก็มีถ้วยใส่นํ้าขนาดใหญ่เท่าถ้วยแกงปรากฏขึ้นในมือของอันอัน
สิ่งที่จู่ ๆ ก็ปรากฏออกมาทำให้สองเด็กชายมองมันด้วยความตื่นตะลึง “น้องเล็กสิ่งนี้ก็เป็นฝีมือของกุยเฮยด้วยหรือไม่”นํ้าเสียงติด ๆ ขัด ๆ ดังออกมาจากปากของอานเจิง
“มันเหลือเชื่อมากเลยหากเป็นอย่างที่เจ้าพูด พวกเราจะต้องปกป้องเฮยเฮยเอาไว้ให้ดี” ยงฮ่าวพูดขึ้นมาบ้างด้วยความตื่นเต้นระคนกังวล
ยังไม่ทันที่อันอันจะได้เอ่ยตอบอะไรเสียงคำรามของสัตว์ตัวใหญ่ก็ดังออกมาจากภายในถํ้าอันมืดมิด เพียงพริบตาร่างกายอันใหญ่โตของหมีดำตัวใหญ่ยักษ์ก็ปรากฏกายออกมา
เด็กทั้งสามร่างกายแข็งค้างมองหมีตัวใหญ่เบื้องหน้าด้วยความสะพรึง อันอันแทบจะโยนชามนํ้าในมือทิ้งจากความตกใจ ‘เจ้าวางชามนํ้าลงสิ’ กุ
