เลยทีเดียว
หนี่หยันเก็บกล่องอาหารอย่างรวดเร็วแล้วจากไปพร้อมถังอิ่น
ปู้ฟางมองเงาของคนทั้งคู่เดินจากไปจนลับสายตา ชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่ที่ทางเข้าร้าน ผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อย ดวงตาจับจ้องไปยังหิมะที่โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า
…
เวลารุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว
อุณหภูมิในนครหลวงเริ่มอุ่นขึ้น หิมะตกน้อยลงเรื่อยๆ บางวันแสงแดดอุ่นก็สาดส่องลงมาให้คนบนพื้นได้ชื่นใจ
ลมที่เคยพัดหวีดหวิวรุนแรงอ่อนโยนลงมาก แม้จะยังคงกรีดแทงผิวอยู่บ้างทุกครั้งที่ปะทะร่างกาย แต่ก็ไม่ได้โหดร้ายเหมือนช่วงปลายของฤดูหนาวอีกแล้ว
นครหลวงไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักในเดือนนี้ มีเพียงจำนวนทหารคุ้มกันเมืองที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะกลุ่มที่สวมชุดเกราะ
นอกจากนี้ยังมีเหล่าคนแปลกหน้าเข้าเมืองมาเรื่อยๆ หลายคนมาจากส่วนต่างๆ ของจักรวรรดิวายุแผ่ว แต่ละคนมีขั้นปราณที่แข็งแกร่ง ส่วนมากเป็นผู้ฝึกตนระดับห้าขั้นราชันยุทธการ หรือไม่ก็ระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการ…
นครหลวงเองก็มีการเพิ่มมาตรการความคุ้มกันขึ้นเช่นกัน ในฐานะหัวหน้าองครักษ์พิทักษ์เมือง เซียวเหมิงรู้สึกกังวลใจเหมือนจะเป็นบ้า
ณ ห้องทำงานที่ตำหนักเซียว
เซียวเยวี่ยยืนพิงกรอบประตู เล่นกระบี่คมกริบในมือพลางพูดเสียงแหบห้าวกับผู้เป็นพ่อซึ่งนั่งอ่านหนังสือราชการลับอยู่บนโต๊ะทำงาน “จากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ ผู้อาวุโสประจำตระกูลหลิวจากเมืองยู่จั่วมาถึงนครหลวงเมื่อคืนนี้ ดูเหมือนว่าเขาได้ต่อสู้กับสิบสาม
