างอันใหญ่โตร่างหนึ่ง พื้นดินสะเทือน ผิวน้ำสั่นไหว
ตูม ตูม! เงาของอสูรเวทขนาดมหึมาปรากฎขึ้น เป็นร่างของสิงโตเพศผู้ที่มีขนสีแดงเพลิงและเขี้ยวแหลมคมยื่นยาวราวคมกระบี่
อสูรเวทตัวนี้คือราชสีห์โลกันตร์ อสูรเวทระดับเจ็ดขนาดมหึมาที่ช่ำชองด้านการต่อสู้
บนหลังของราชสีห์โลกันตร์มีร่างหนึ่งนั่งอยู่ ร่างกายของเขายืดตรงอย่างหยิ่งทะนง ใบหน้าหล่อเหลาเลิศหรู ร่างนั้นสวมผ้าคลุมสีแดงสด มีจุดสีแดงแต้มอยู่ตรงหว่างคิ้ว
ชายในชุดแดงผู้นี้ทรงเสน่ห์แต่มีนิสัยป่าเถื่อน เขาลูบศีรษะของราชสีห์โลกันตร์อย่างแผ่วเบา ก่อนจะยิ้มบาง “ในที่สุดพวกเราก็มีโอกาสได้เดินทางออกจากดินแดนป่ารกชัฏเสียที เจ้ามีความสุขไหมเล่า อัคคีน้อย”
โฮก! ราชสีห์โลกันตร์เงยศีรษะขึ้นหอนราวกับกำลังตอบคำถามของชายหนุ่ม
“ฮ่าๆ ไม่ต้องร้อนใจไป ข้าพาทั้งวารีน้อยและอัสนีน้อยมาด้วย อีกสักเดี๋ยวพวกเจ้าก็จะได้ออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ด้วยกันทั้งหมด แต่ตอนนี้เราต้องเร่งฝีเท้าหน่อย เป้าหมายของเราก็คือ…จักรวรรดิวายุแผ่ว!” ชายในผ้าคลุมสีแดงสดพูดพลางลูบแผงขนของราชสีห์โลกันตร์ไปด้วย
ราชสีห์โลกันตร์อสูรเวทระดับเจ็ดตามธรรมชาตินั้นเป็นอสูรที่ฉลาดเฉลียว มันหมุนคอกลับแล้วออกวิ่งทันที บุรุษในชุดคลุมสีแดงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างรื่นรมย์ใจ
ไม่นานนักหลังจากที่ชายในชุดแดงและสิงโตหายตัวไป บุรุษและสตรีบนหลังของอสูรเวทอีกสามตัวก็ปรากฎตัวขึ้น ทั้งสามมีรัศมีแห่งความแข็งแกร่ง
