้นก็คำรามอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วยกอุ้งเท้าขึ้นสะบัดใส่ชายชรา
ชายชราไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อยว่าเกิดอะไรขึ้น เนื่องจากหันหลังให้เจ้าดำอยู่ จึงไม่รู้ว่าแรงกดดันมหาศาลที่สาดเข้ามาจากทุกทิศทางนั้นนั้นมีต้นตอมาจากไหน
ปัง!!
รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าชายชรากระเพื่อม เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายของตนถูกภูเขาโถมลงมาทับ เสียงกระแทกดังลั่นปะทุขึ้น จากนั้นร่างของชายชราก็ลงไปนอนพังพาบอยู่บนพื้นจนแทบแทรกเข้าไปเป็นเนื้อเดียวกับแผ่นดิน
“นี่มันอาเพศอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น! เหตุใดจึงมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นกับข้าได้”
ชายชราโงศีรษะที่เปื้อนฝุ่นเขรอะขึ้น ใบหน้าดูไม่อยากเชื่อประสบการณ์ที่เพิ่งได้รับแม้แต่น้อย กระนั้นเขาก็ยังไม่รู้ว่าต้นตอนั้นมาจากอะไร จู่ๆ พลังมหาศาลไร้ที่มาที่ไปก็โถมทับลงมาบนตัวเขาจนแบนแต๊ดแต๋ลงกับพื้น หรือว่าเขาโดนสาปกัน เขาไปทำอะไรให้ใครไม่พอใจรึ “หากเจ้าแน่จริง… ก็ออกมาสู้กันให้มันรู้ดำรู้แดงไปเลยดีกว่า!”
ชายแก่อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก ความสง่าผ่าเผยราวกับปราชญ์ผู้ชาญฉลาดที่เขาเพียรสร้างมานานพังทลายเหมือนปราสาททรายที่โดนน้ำซัด
เจ้าดำดวงตาเป็นประกาย มันเลียอุ้งเท้าอีกครั้งด้วยท่าทางพึงพอใจในความยียวนของตนเอง “กล้าดีอย่างไรมาปากหมากับท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ หากข้าไม่ได้ดัดนิสัยเจ้าให้รู้ที่ต่ำที่สูง เห็นทีวันนี้ข้าจะได้เสียหมาจริงๆ”
จากนั้นมันก็หันกลับไปกินซี่โครงเปรี้ยวหวานในชามต่อ ไม่นานก็กินจน