สลายหายไปแล้ว ชายหนุ่มไม่กล้าก่อเรื่องในร้านของปู้ฟาง เขายังจำได้ดีว่าร้านนี้น่ากลัวเพียงใด ทั้งหุ่นเชิดตัวนั้น และไอ้สิ่งที่นอนหลับอยู่ที่ปากทางเข้าร้าน เจ้า… อสูรเวทในตำนานนั่น
ถังอิ่นเองก็สลายกระแสพลังของตนแล้วหันไปมองทางอื่นเช่นกัน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำความเข้าใจกันได้อย่างเงียบๆ ไม่กระโตกกระตาก
ปู้ฟางเดินออกจากครัวมาพอดีพร้อมเหยือกสุราหัวใจหยกเยือกแข็งสองเหยือกในมือ
น่าแปลกที่หนี่หยันผู้เป็นนักกินตัวจริงไม่ได้สั่งสุราหัวใจหยกเยือกแข็งมาแกล้มด้วย
“นี่สุราที่สั่ง ดื่มให้อร่อย” ปู้ฟางพูดพร้อมวางเหยือกสุราลงบนโต๊ะ
เซียวเยวี่ยและจีเฉิงเสวี่ยดูใกล้ทนไม่ไหวอยู่รอมร่อ ทั้งสองรีบคว้าเหยือกเอาไว้แล้วเปิดผ้าทันที
กลิ่นสุราหอมลอยล่องไปในอากาศ เพียงแค่ดมเซียวเยวี่ยและจีเฉิงเสวี่ยก็รู้สึกดื่มด่ำมึนเมากับกลิ่นสุรา จนควบคุมตนเองแทบไม่ได้
กลิ่นสุรานี้… หนี่หยันและศิษย์ทั้งสองคนรู้สึกสนใจสุราขึ้นมาเช่นกัน ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้าง ต่างพากันหันไปมองสุราหัวใจหยกเยือกแข็งทันที
หนี่หยันโยนขนมจีบทองคำลูกสุดท้ายเข้าปาก ในที่สุดนางก็กินอาหารในร้านปู้ฟางครบทุกจาน หญิงสาวรู้สึกอิ่มอร่อยมีความสุขเป็นอันมากขณะมองกองจานอาหารบนโต๊ะ
“สุรานี่กลิ่นหอมใช้ได้” หนี่หยันลุกขึ้นบิดขี้เกียจ นางลูบพุงก่อนเดินไปที่โต๊ะเซียวเยวี่ยและจีเฉิงเสวี่ย
“สุราหัวใจหยกเยือกแข็งของเถ้าแก่ปู้เป็นสุราที่ดีที่สุดที่ข้าเคยดื่มมาเลย แม่
