าตาของข้าวผัดไข่ก็ดึงดูดความสนใจเขาได้มากแล้ว ข้าวผัดไข่ชามนี้ไม่เหมือนข้าวผัดไข่ทั่วไป เนื่องจากปู้ฟางทำให้ไข่สุกเพียงร้อยละแปดสิบเท่านั้น และเทไข่ราดข้าวเหมือนซอสแทนที่จะผัดคลุกแบบปกติ
จักรพรรดิใช้ช้อนกระเบื้องสีฟ้าขาวตักข้าวขึ้นมาจนพูนช้อน ไข่ข้นไหลเยิ้มเป็นสายตามช้อนที่ยกขึ้นสูงจากชาม ควันร้อนฉุยลอยขึ้นจากหลุมข้าวผัดไข่ในชาม ตามมาด้วยกลิ่นอาหารที่พุ่งเข้าจู่โจมโพรงจมูก ชายชรารู้สึกราวกับว่ากลิ่นนั้นเข้าห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ เหมือนร่างของเขากำลังแหวกว่ายอยู่ในทะเลกลิ่นหอมของอาหาร
เขาเอาช้อนตักข้าวผัดไข่เข้าปาก ไข้ข้นที่สุกเพียงร้อยละแปดสิบจับตัวแข็งเป็นก้อนทันที มันกระเด้งกระดอนอยู่ในปากของเขาราวขดลวด ให้รสสัมผัสที่แปลกประหลาดเหลือแสน
เอื๊อก!
หลังจากที่กินข้าวผัดไข่เข้าไปเต็มคำ จักรพรรดิก็อดไม่ได้ที่จะตักขึ้นมาอีกช้อน… เป็นปฏิกิริยาตอบรับของจิตใต้สำนึกที่มีต่อของอร่อยโดยแท้
“หอมมาก! อร่อยมาก!” ดวงตาของจักรพรรดิเป็นประกาย เขาไม่ได้กินอาหารที่อร่อยถึงเพียงนี้มานานมากแล้ว อาหารที่เลิศรสเสียจนทำให้รูขุมขนทั่วร่างพลันเปิดออกด้วยความผ่อนคลาย
ขณะที่จักรพรรดิกำลังกินข้าวผัดไข่อย่างเอร็ดอร่อยนั้นเอง โอวหยางเสี่ยวอี้ก็เดินยกอาหารอีกจานมาให้ เป็นน้ำแกงเต้าหู้หัวปลากลิ่นหอมฉุยในชามกระเบื้องสีฟ้าขาวชามใหญ่
น้ำแกงสีขาวซัดจากฝั่งหนึ่งของชามไปอีกฝั่งตามแรงเหวี่ยง เต้าหู้ผลึกใสราวหยกส่องประกาย
