่หน้ากากเดินเข้าในกลับกลุ่มคนเมื่อตอนที่เดินเข้าใกล้แม่นํ้าหยางชุน เฉินเสียนก็ได้ซื้อโคมดอกบัวมาสองอันเวลานั้นในแม่นํ้าก็เต็มไปด้วยโคมดอกบัวที่ส่องแสงไฟประกายระยิบระยับ ราวกับมีทางช้างเผือกมาส่งแสงแวววาวอยู่บนผิวนํ้า“อาเซี่ยน อยากไปลอยโคมดอกบัวหรือไม่?”ซูเซี่ยนจึงปีนลงมาจากไหล่ของซูเจ๋อ แม่และลูกทั้งสองนั่งยองๆอยู่ริมนํ้าโดยที่มีไม้คํ้ายันเอาไว้ เมื่อจุดไฟที่โคมดอกบัวแล้ว ทั้งสองก็ค่อยๆวางโคมดอกบัวให้ลอยไปบนผิวนํ้าเป็นช่วงเวลาที่เฉินเสียนและซูเซี่ยนมีความสุข ซูเจ๋อที่อยู่คอยเฝ้าอยู่ด้านหลังของสองแม่ลูกอย่างเงียบๆก็ได้ยิ้มออกมา เขายังจำได้ว่าเมื่อเทศกาลไหว้พระจันทร์ไม่กี่ปีก่อนหน้านี้เขาได้พาเฉินเสียนมาที่ดูโคมไฟที่ริมแม่นํ้าพริบตาเดียวก็ผ่านมาหลายปีแล้ว เขาปรารถนาที่ยังได้เฝ้าอยู่ข้างกายสองแม่ลูกนี้ตลอดไปเมื่อเดินเล่นกันอยู่ที่ริมแม่นํ้าหยางชุนกันอยู่สักครู่ สามคนพ่อแม่ลูกก็ได้เดินไปตามริมแม่นํ้าที่มีต้นหลิวพัดพลิ้วไหวมีมันเทศย่างขายอยู่ข้างทาง ส่งกลิ่นหอมลอยเย้ายวนมาแต่ไกลเมื่อเฉินเสียนยืนอยู่หน้าร้านขายมันเทศย่าง ซูเซี่ยนถามขึ้นว่า“อร่อยกว่าผลไม้เคลือบนํ้าตาลหรือเปล่า?”“เจ้าอยากกินผลไม้เคลือบนํ้าตาลหรือ?”737
“ข้าไม่ชอบ มันเปรี้ยวจนเข็ดฟัน”เฉินเสียนหัวเราะแล้วพูดว่า“อันนี้ไม่เปรี้ยวเข็ดฟัน แต่มันจะร้อนๆปากหน่อย”เมื่อเดินไปถึงสะพานที่อยู่ไม่ไกล สามคนพ่อแม่ลูกก็ค่อยๆห่างออกมาจากบริเ