วเองได้ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะใช้อำนาจที่มีเพื่อประโยชน์ส่วนตัวหรอกนะ” แววตาของเธอสงบและแน่วแน่“รวมถึงการละทิ้งคนที่รักมากที่สุด”เฉินเสียนกล่าว “จริง ๆ แล้วข้าอยากจะปกป้องเขาก่อน หลังจากนั้นจึงคิดถึงหน้าที่ที่จะปกป้องราษฎร เขาและลูกชายของข้า เป็นคนที่สำคัญที่สุดของข้า หากข้ายังดูแลคนในครอบครัวของข้าได้ไม่ดี แล้วจะเอาอะไรไปปกป้องราษฎรในอาณาจักร”แม่ทัพโฮ้วตกใจ เขาไม่รู้ว่าที่ทำอยู่นี้ผิดหรือถูก เพราะตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยมีกษัตริย์องค์ไหนที่ไม่รักอาณาจักรของตัวเองเลย แต่เฉินเสียนกลับบอกว่านั่นไม่ใช่เธอ เธอไม่ได้ชอบสิ่งนี้ที่เธอทำแบบนี้ เป็นเพราะหน้าที่ เธอไม่ต้องการละเลยในหน้าที่และไม่อยากทำให้ผิดหวังก็เท่านั้นเองเฉินเสียนหรี่ตาอยู่นานและกล่าวว่า “ข้าต้องมีแรงเพื่อปกป้องคนที่ข้ารัก คนที่ข้าเคารพ ไม่ใช่คนที่อยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย”ซูเจ๋อยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านหลังระเบียง ถือชามกระเบื้องสีขาวเรียบๆ อยู่ในมือและหลับตาลงเป็นเวลานานลมพัดเบา ๆ ยกมุมของเสื้อสีดำและผมบนไหล่ของเขาขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่สามารถมองเห็นสีหน้าของเขาได้อย่างชัดเจนเฉินเสียนขดริมฝีปากและยิ้มให้แม่ทัพโฮ้ว “นี่คงเป็นความต่างระหว่างผู้หญิงและผู้ชาย แม่ทัพโฮ้ว ความคิดของข้าฟังดูไม่เหมาะสมเอาเสียเลยใช่ไหม?”428
หลังจากที่แม่ทัพโฮ้วได้สติก็กล่าวว่า “แล้วองค์หญิงสามารถเปลี่ยนได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ?”“เท่าที่ดูไม่น่าจะได้”แ
