ม่ทัพโฮ้วกล่าวหลังจากที่คิดอยู่นาน “ถ้าเปลี่ยนแปลงไม่ได้ งั้นก็ไม่มีหนทางอื่น ปกติข้าเคยชินกับการที่เห็นกษัตริย์ต่อสู้เพื่ออำนาจมาแต่โบราณ แต่จู่ ๆ องค์หญิงก็มีความคิดแบบนี้ หากจะบอกว่าไม่เหมาะสม อาณาจักรต้าฉู่ก็คงไม่มีปราชาชนราษฎรจำนวนมากที่นึกถึงความดีความชอบขององค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”ในที่สุด แม่ทัพโฮ้วดูเหมือนจะหมดหนทาง “ไม่เป็นไร ไม่แน่อนาคตข้างหน้าอาณาจักรต้าฉู่จะเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่น”แม่ทัพโฮ้วกล่าว “ถ้าอย่างนั้นข้าทำได้เพียงแค่เตือนองค์หญิงอีกครั้ง หากวันข้างหน้าท่านไม่ได้สนใจเรื่องการบริหารอำนาจและการปกครองของต้าฉู่และราษฎรแล้วละก็ ได้โปรดอย่าได้ยกอำนาจให้ซูเจ๋อ ไม่อย่างนั้นข้าจะต้องขอเป็นศัตรูกับใต้เท้าซู ในทางตรงกันข้าม พรสวรรค์และกลยุทธ์ของเขาทำให้ข้าประทับใจ แต่คนที่คู่ควรกับความเกรงขามมักจะต้องเพิ่มความระมัดระวังพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนหรี่ตาลงและกล่าวว่า “ขอบใจท่านแม่ทัพโฮ้วที่ตักเตือนข้า แต่เรื่องการบริหารอำนาจและการปกครองนั้น ข้าตัดสินใจแล้วว่าให้ลูกของข้าตัดสินใจตามพ่อของเขา หากวันข้างหน้าลูกของข้าต้องสืบทอดราชบัลลังก์ ไม่รู้ว่านับเป็นการบริหารอำนาจและการปกครองหรือไม่? เพราะสุดท้ายแล้วลูกชายก็ต้องใช้แซ่ของพ่อ และนี่ก็เป็นคุณธรรมประเพณีดั้งเดิมของต้าฉู่”แม่ทัพโฮ้ว “แซ่ฉินหรือพ่ะย่ะค่ะ?”เฉินเสียนยิ้มให้กับแม่ทัพโฮ้ว “ไม่ใช่ แซ่ซู”429
แม่ทัพโฮ้วเงียบลง เวลานี้เขารู้สึกโกรธจน
