เป่าหนวดเคราและดวงตาเขม็ง ลุกขึ้นและชี้ไปที่เฉินเสียนพร้อมกับกล่าวว่า “หากองค์จักรพรรดิองค์ก่อนยังอยู่จะต้องว่ากล่าวท่านที่เป็นผู้หญิงโง่เขลาแบบนี้!”“แม่ทัพโฮ้ว ลุงโฮ้ว อย่าเพิ่งอารมณ์ร้อน นั่งลงคุยกันดี ๆ ก่อน” เฉินเสียนกล่าวอย่างจริงจัง“กษัตริย์ของต้าฉู่จะแซ่อะไรนั้นไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือจะทำอย่างไรให้ปราชาชนอยู่ดีมีสุขและปลอดภัย และนอกจากนี้ ใครเขาจะไปสนใจว่าท่านแซ่อะไร”แม่ทัพโฮ้วกล่าวอย่างกังวลใจ “พูดมาขนาดนี้แล้ว ยังจะมีอะไรให้พูดอีก ท่านนี่นะ พูดอะไรก็ไม่ฟังเอาเสียเลย! พอเถอะ ในอนาคตยังมีคนในราชสำนักอีกมากมายล้อมรอบท่าน เพื่อพูดโน้มน้าวเรื่องนี้ให้ท่านฟัง ข้าคงไม่ต้องเสียเวลาพูดอีกต่อไปแล้ว”ทันใดนั้นเฉินเสียนก็รู้สึกดีใจและอดขำไม่ได้ เธอกล่าว “ท่านลุง ใจเย็นลงก่อน”หลังจากนั้นแม่ทัพโฮ้วก็เดินออกไปด้วยท่าทีโกรธอันที่จริง เมื่อมาคิดอย่างละเอียดแล้วนั้น แม่ทัพโฮ้วคิดว่าชายหนุ่มซูเจ๋อคนนี้นั้นก็ไม่ได้ไม่ดีตรงไหน เหลียนชิงโจวพูดถูก คนที่คู่ควรกับองค์หญิง จริง ๆ แล้วก็คือคนที่ยอดเยี่ยมอย่างเขาแม่ทัพโอ้วเพียงแค่กังวลใจว่าซูเจ๋อจะซ่อนความทะเยอทะยานของเขาไว้ลึกเกินไป และในที่สุดเขาก็จะมีแผนอื่น เขากลัวว่าซูเจ๋อไม่จริงใจกับองค์หญิง และพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อแย่งชิงอาณาจักรต้าฉู่430
แต่คำพูดของเฉินเสียนเมื่อครู่ก็ทำให้แม่ทัพโฮ้วตระหนักขึ้นเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้มีใจที่เปิดกว้างมาก
