บบที่สุดในใต้หล้า เขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ผ่องใส ทั้งยังเป็นผู้มีอานุภาพประดุจอัสนีบาต ไม่ใช่เพราะข้าลืมท่าทางซื่อสัตย์ผ่องใสของเขาไม่ได้ ข้าแค่อยากให้เขามีชีวิตสงบสุขก็เท่านั้น”“แต่ข้าค่อยๆรู้สึกว่า กลิ่นอายสงบเงียบในเรือนร่างเขาเริ่มเจือจางและมีไอเลือดเข้ามาทดแทน ตอนนี้ข้ารู้สึกว่า ผู้ที่ข้ารักคงไม่ใช่บุรุษที่สมบูรณ์แบบที่สุดในใต้หล้า หากแต่เป็นบุคคลสมบูรณ์แบบที่ไม่สมบูรณ์แบบ”ซูเจ๋อพูดข้างหูเธอ “ข้ามีความสุขมากที่ได้ยินท่านพูดเช่นนี้ เสียดายก็แต่ราตรีนี้ท่านดื่มสุรา”“ไม่เกี่ยวกับดื่มสุรา ข้ามีสติรู้ว่าตัวเองกำลังพูดอะไรดี”“หากไม่ได้ดื่มสุรา คาดว่าคงไม่ได้ยินวาจาที่เปล่งออกมาจากปากท่านเช่นนี้อาเสียน ท่านช่วยข้าสักเรื่องได้หรือไม่?” ซูเจ๋อเอายาทาส่งให้เฉินเสียน“ก่อนหน้านี้ไม่มีโอกาส ตอนนี้แผลบนหลังข้ากลายเป็นรอยแผลเป็นแล้ว ข้าเอื้อมไปไม่ถึง ท่านช่วยข้าทาหน่อยได้หรือไม่?”ยาที่เขาส่งให้เธอคือยาทารอยแผลเป็นยาตัวนี้ได้ผลดีเยี่ยม ซูเจ๋อเป็นผู้คิดค้นและทำเองกับมือ ซึ่งเฉินเสียนก็เคยใช้มาก่อนแล้ว ใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนก็จะทำให้รอยแผลเป็นจางหายอย่างไร้ร่องรอยเฉินเสียนก้มหน้ามองยาทาในมือ ถามว่า “เหตุใดต้องทา?”ซูเจ๋อค่อยๆคลายสายคาดเอวออก เอ่ยว่า “หากเก็บไว้มีคนมาพบเห็นเข้าคงย่◌ุงยาก”768
ไม่มีรอยแผลเป็นทั่วเรือนร่างของเขามาโดยตลอด ในสายตาผู้อื่นเขาจึงเป็นบัณฑิตผู้ไร้พลังกำลังเสมอมาเฉินเสียนยกปลายน
