ยวเส้นผมของเฉินเสียนก็มีหยดนํ้าที่ค่อนข้างละเอียดเกาะตามเส้นผม เป็นผลึกเม็ดสีใสบริสุทธิ์ พลอยทำให้ทั้งตัวของเธอเหมือนมีผลึกใสบริสุทธิ์เคลือบอยู่เธอหรี่ตาลง มองผืนนํ้าที่มีทั้งเฉดสีเข้มและสีจางที่ตีนเขาอันไกลโพ้นนั่นซูเจ๋อพูดขึ้นว่า : “ตั้งแต่สมัยโบราณเป็นต้นมา ในทุกๆ รัชสมัยต่างใช้วิธีการกำราบปราบปรามราษฎรด้วยกองทัพทหาร เป็นการยากที่จะรวมกันเป็นหนึ่งเดียวได้ แต่นํ้าท่วมขังในสารทฤดูครั้งนี้ แม่ทัพโฮ้วได้นำทหารกองปราบปรามของเขตชายแดนใต้ ในความยากลำบากครั้งนี้ ช่วยเหลือราษฎรที่ประสบภัยพิบัติ ทั้งจากอุทกภัยและอัคคีภัย เหล่าทหารและราษฎรได้บรรลุถึงความปรองดองและความสามัคคีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อาเสียน ทั้งหมดนี้เป็นผลงานของท่านด้วยทั้งนั้น”675
บางทีคนที่อยู่ในตำแหน่งที่สูงส่ง ออกมาทำคุณประโยชน์ให้กับเหล่าทหารและราษฎร จะทำให้หัวใจของพวกเขารู้สึกอบอุ่น พวกเขาจะจดจำและสำนึกในบุญคุณเสมอไม่ว่ากองกำลังทหารทางตอนใต้เหล่านี้จะมาจากสนามแห่งชีวิตหรือสนามแห่งความตาย จะเป็นผู้คนที่พลัดถิ่นเพราะกันดารอาหาร ทนทุกข์ลำบากตรากตรำมาเนิ่นนาน ก็ยังต้องการความอบอุ่นเหมือนๆ กันหากพวกเขาไม่ได้เห็นเองกับตา ว่าเฉินเสียนและเหล่าทหารได้ออกไปขุดยาหาอาหาร และดูแลเหล่าทหารทุกคนที่ป่วยด้วยโรคระบาดไข้รากสาดน้อยเองกับมือ ชื่อเสียงเรียงนามของเฉินเสียนคงจะไม่แพร่กระจายไปทั่วกองทหารรวดเร็วเช่นนี้แน่นอน ทหารเหล่านี้ก็คงจะไ
