THAIBOOK
หน้าแรก
นิยาย
การ์ตูน
🔍
ในเวลากลางคืน
หน้าแรก
/
นิยาย
/
ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง
ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง
ผู้เขียน:
จบแล้ว
อัพเดท:
2026-07-15
อ่าน:
ความคิดเห็น:
0
จบแล้ว
จีนโบราณ
นิยายจีน
นิยายแปล
เรื่องย่อ:
หากโชคชะตาเปิดโอกาสให้คุณได้ย้อนเวลากลับไปพบกับบุคคลที่ชื่นชอบที่สุด คุณจะเลือกทำเช่นไร? เฮ่อจือหร่าน หญิงสาวจากโลกปัจจุบัน ฟื้นขึ้นมาหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ก่อนจะพบว่าตัวเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับโม่จิ่
เริ่มอ่าน
ดูสารบัญ
📖 สารบัญบท
升序
降序
บทที่ 1 คำนับฟ้ำดินกับไอดอลวีรบุรุษ
บทที่ 2 คำเตือน
บทที่ 3 มิติลับปรากฏ
บทที่ 4 โม่จิ่วเยี่ยถูกหามกลับมา
บทที่ 5 เกิดเป็นคนสกุลโม่ ตำยก็ยังเป็นผีสกุลโม่
บทที่ 6 เรื่องทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับเจ้ำใช่หรือไม่
บทที่ 7 พำเจ้ำไปยังที่ที่มีทรัพย์สมบัติมำกกว่ำนี้
บทที่ 8 ท้องพระคลังถูกไฟไหม้
บทที่ 9 หากข้ายังไม่ตำย จะรับผิดชอบเจ้ำอย่ำงแน่นอน
บทที่ 10 มีคนวางยา
บทที่ 11 โชคดีที่มีน้องสะใภ้เก้ำอยู่ พวกเราจึงรอดพ้นหายนะครั้ง
บทที่ 12 อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
บทที่ 13 ตราบใดที่ข้ายังอยู่ คนตระกูลโม่จะไม่มีผู้ใดเป็นอะไรไป
บทที่ 14 หากเฉำเหรินกล้ำลงมือ นางจะไม่ปล่อยให้เขำรอดไป
บทที่ 15 สาเหตุมาจากความยากจน
บทที่ 16 ความรุ่งเรืองของเมืองหลวงไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขำอีก
บทที่ 17 ให้เวลาหนึ่งก้ำนธูป รีบหน่อย
บทที่ 18 ช่ำงเหมือนขอทำน
บทที่ 19 สิ่งนี้ต่ำงหากคือสิ่งที่สตรีสกุลโม่ควรจะเป็น
บทที่ 20 งูสามเหลี่ยม
บทที่ 21 การเก็บสมุนไพร
บทที่ 22 หลี่โหรวเอ๋อร์
บทที่ 23 การถอนพิษยังขำดขั้นตอนสุดท้ำย
บทที่ 24 ไม่ต้องห่วง เขำไม่ตำยหรอก
บทที่ 25 ข้อเรียกร้อง
บทที่ 27 ลาบำกนางแล้วจริง ๆ
บทที่ 28 สามีภรรยาพูดคุยกันยามค ่ำคืน (1)
บทที่ 29 สามีภรรยาพูดคุยกันยามค ่ำคืน (2)
บทที่ 30 ในร่างกายของท่านยังมีพิษตกค้ำงอยู่
บทที่ 31 ฟื้นขึ้นมา
บทที่ 32 โรคลมแดด
บทที่ 33 จับปลา
บทที่ 34 ทำกับข้าวด้วยตนเอง
บทที่ 35 บรรลุเป้าหมาย
บทที่ 36 ระหว่างเราต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่
บทที่ 37 เข้าสู่อาเภออวิ๋นหลาย
บทที่ 38 เช่ำครัวโรงเตี๊ยม
บทที่ 39 ทุบตีพี่น้องตระกูลเหอ
บทที่ 40 สตรีนางนี้ช่ำงเจ้ำเล่ห์จริง ๆ
บทที่ 41 โทรศัพท์มือถือ
บทที่ 42 ข้าไปแก้แค้นให้เจ้ำมา
บทที่ 43 ชมเรื่องสนุก
บทที่ 44 ไปตลาด
บทที่ 45 การซื้อของ
บทที่ 46 ทำร้ำยหลี่หู่
บทที่ 47 สะกดจิต
บทที่ 48 หญิงผู้มีความสามารถและสติปัญญำ
บทที่ 49 เฮ่อจือหร่านช่วยชีวิตโจวเหล่ำปำ
บทที่ 50 แค่ข้าคนเดียวที่เชื่อใจเจ้ำก็พอแล้ว
บทที่ 51 กระโจม
บทที่ 52 ความคิดของโจวเหล่าปา
บทที่ 53 ผู้อยู่ในเหตุการณ์มักมองไม่เห็น ส่วนผู้ที่อยู่ด้านนอก
บทที่ 54 ผลลัพธ์ของการยั่วโมโห
บทที่ 55 ขอบคุณที่เจ้าท าทุกอย่างเพื่อสกุลโม่
บทที่ 56 คุณรู้จักคนคนนั้นหรือไม่
บทที่ 57 ข้ออ้างของเจ้าก็ใช้ได้
บทที่ 58 เหอเลี่ยงเป็นแพะรับบาป
บทที่ 59 เขาจะคอยปกป้องนางไปตลอดทาง
บทที่ 60 วิธีระบายอารมณ์ของโม่จิ่วเยี่ย
บทที่ 61 บริษัทขนส่งข้ามมิติ
บทที่ 62 เซี่ยหลินหายตัวไป
บทที่ 63 หลี่โหรวเอ๋อร์หายไป
บทที่ 64 การตายแบบนี้ช่างง่ายดายส าหรับนาง
บทที่ 65 เพิ่มโทษ
บทที่ 66 จัดการหมาป่า
บทที่ 67 ท่านฮู่กั๋วกงผู้เกรียงไกรของเรากลัวภรรยา
บทที่ 68 เศรษฐีนีสี่ล้าน
บทที่ 69 ขายได้ส าเร็จ
บทที่ 70 ศัตรูของศัตรูคือมิตร
บทที่ 71 จักรพรรดิซุ่นอู่จ่ายเงิน
บทที่ 72 เรื่องราวในอดีตของเฟ่ยหนานอวี่
บทที่ 73 แบ่งเงิน
บทที่ 74 น้องสะใภ้ช่างรู้คิด
บทที่ 75 ท่านไม่สงสัยบ้างหรือว่าเหตุใดข้าจึงรู้เรื่องพวกนี้
บทที่ 76 ปานประจ าตระกูล
บทที่ 77 นับตั้งแต่ที่เขาลงมือกับข้า พวกเราก็ไม่ใช่พี่น้องกันอีก
บทที่ 78 พบกับเฟ่ยหนานอวี่อีกครั้ง
บทที่ 79 หนานฉีมาเยือน
บทที่ 80 ข้าขอขอบคุณท่านอ๋องที่เป็นห่วง
บทที่ 81 กาสุราหยวนหยาง
บทที่ 82 ข้าโม่จิ่วเยี่ยเป็นทายาทสายตรงของสกุลโม่
บทที่ 83 ข้ายังติดค้างคืนเข้าหอกับเจ้า
บทที่ 84 ท าให้เขาเข้าใจว่าเป็นความผิดของนางเอง
บทที่ 85 เมื่อเจอน ้าป่า วิธีที่ดีที่สุดคือมองหาที่สูง
บทที่ 86 ฟังค าของน้องชายท่านเถอะ
บทที่ 87 ปัญหาอาหารเย็นได้รับการแก้ไข
บทที่ 88 ร่วมเป็นร่วมตาย
บทที่ 89 หนีกันตอนนี้เลยดีหรือไม่?
บทที่ 90 น้องสะใภ้ ข้าเกรงว่ามันจะเป็นไปไม่ได้
บทที่ 91 หยุดเดี๋ยวนี้นะ
บทที่ 92 เผชิญหน้าคนที่ชอบใจ หัวใจมักเต้นรัว
บทที่ 93 เมิ่งไห่หนิง
บทที่ 94 มอบใบสั่งยา
บทที่ 95 เมืองอันหนิง
บทที่ 96 ภูเขาเขาวัว
บทที่ 97 เป้าหมายของคนพวกนี้คือข้า
บทที่ 98 ฟังข้าก็พอ
บทที่ 99 เจ้าต้องรับผิดชอบข้า
บทที่ 100 พลังของอาวุธร้าย
บทที่ 101 ชีวิต (1)
บทที่ 102 ชีวิต (2)
บทที่ 103 การสอบสวน
บทที่ 104 ไม่อยากตายและตายไม่ได้
บทที่ 105 คนสกุลโม่ยังรอพวกเจ้าอยู่
บทที่ 106 พวกเรารีบออกจากหุบเขานี้แล้วแยกย้ายกันไป
บทที่ 107 เข้าสู่อ าเภอผิงหยาง
บทที่ 108 ตราบใดที่เจ้าชอบ ข้าล้วนยินดี
บทที่ 109 มาเยือนยามค ่าคืน
บทที่ 110 ไม่คิดเลยว่าเราจะมาเจอกันที่นี่
บทที่ 111 เจ้าท าเช่นนี้มีจุดประสงค์อะไร
บทที่ 112 ข้าขอขอบคุณแทนชาวบ้านตงเฟิง
บทที่ 113 เป็นข้าที่ไม่กตัญญู ท าให้ท่านแม่ต้องเป็นห่วง
บทที่ 114 ข้าไม่ท าเรื่องน่ารังเกียจ
บทที่ 115 ไม่ต้องพูดอ้อมค้อมกับข้า
บทที่ 116 เขาให้ผลประโยชน์อะไรกับท่าน
บทที่ 117 ตอนนี้ข้าควรจะเป็นคนตายไปแล้ว
บทที่ 118 อาวุธป้องกันตัว
บทที่ 119 อดีตผู้ใต้บังคับบัญชา
บทที่ 120 เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคุณชายแปด
บทที่ 121 บังเอิญพบเฟ่ยมามา
บทที่ 122 บุตรชายแท้ ๆ ของหยวนกุ้ยเฟย
บทที่ 123 คืนนี้ข้าจะหาโอกาสเอาชีวิตเขา
บทที่ 124 เหอจื่อหยวนตายแล้ว
บทที่ 125 กู่หุ่นเชิด
บทที่ 126 ถอนหนอนพิษกู่
บทที่ 127 การจากลาครอบครัวครั้งนี้คือสามปี
บทที่ 128 โม่ชูหานเจ้าคนเลว
บทที่ 129 อาหารเย็นคุณจะโชว์ฝีมือใช่ไหม
บทที่ 130 คุณต้องการเท่าไหร่ก็มีเท่านั้น
บทที่ 131 เรื่องน่าประหลาดใจ
บทที่ 132 นี่คือเหตุผลว่าท าไมสกุลโม่จึงยากจน
บทที่ 133 ในสายตาของข้า เจ้าคือคนที่พิเศษที่สุด
บทที่ 134 ถังหมิงรุ่ย
บทที่ 135 คนผู้นี้ช่างน่าสงสาร
บทที่ 136 ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่ง แท้จริงเป็นคนอื่น
บทที่ 137 พวกเขาคือใคร
บทที่ 138 คนสกุลโม่ไม่ยอมอ่อนข้อง่าย ๆ
บทที่ 139 เผาเรือส าราญ
บทที่ 140 หากข้าตาย เขาก็จะตายตามไปด้วย
บทที่ 141 สะกดจิตอวิ๋นหลี่
บทที่ 142 เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ
บทที่ 143 น่าขยะแขยงนัก
บทที่ 144 การที่โม่จิ่วเยี่ยลงมือไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่านางลง
บทที่ 145 ข้ารู้เหตุผลที่สกุลโม่ไร้ทายาท
บทที่ 146 ข้าเองก็มีสามีแล้ว
บทที่ 147 ขบวนนักโทษตั้งค่ายพักแรม
บทที่ 148 ถึงเวลาเก็บเกี่ยว
บทที่ 149 คืนแหวน
บทที่ 150 หวังว่าแม่นางจะส่งสินค้ามาเร็ว ๆ
บทที่ 151 วันนี้ข้าช่วยหางานให้ทุกคน
บทที่ 152 ถ้าสามีของพวกนางยังมีชีวิตอยู่ก็คงจะดี
บทที่ 153 พี่สะใภ้หกเป็นลม
บทที่ 154 พี่สะใภ้ทั้งสามมีชีพจรผิดปกติ
บทที่ 155 ต้านผี
บทที่ 156 แม่นาง พวกเจ้ามาเสียที่
บทที่ 157 ผลประโยชน์สูงสุด
บทที่ 158 ตุ๊กตาแพนด้ายักษ์
บทที่ 159 จำนวนขุนพลมีเพียงน้อยนิด
บทที่ 160 ฝนฤดูใบไม้ร่วงตกหนึ่งครั้ง อากำศหนาวขึ้นหนึ่งครา
บทที่ 161 รู้สึกอยากจะปล่อยวางแล้ว
บทที่ 162 ขุนพลอาวุโสจิน
บทที่ 163 เดินทางถึงซีเป่ยได้ส าเร็จ
บทที่ 164 ดูสถานการณ์ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ
บทที่ 165 พวกเจ้าต้องการอะไร
บทที่ 166 หมู่บ้านซีหลิ่ง
บทที่ 167 ทะเบียนราษฎร์
บทที่ 168 ตระกูลชุยสร้างความยุ่งยาก (1)
บทที่ 169 ตระกูลชุยสร้างความยุ่งยาก (2)
บทที่ 170 นี่คือที่อยู่ของพวกเจ้า
บทที่ 171 โม่จงหยวน
บทที่ 172 ศีรษะของเขามีรอยช ้าเล็กน้อย
บทที่ 173 กลายเป็นคนไร้ค่า
บทที่ 174 ข้าเป็นใครกัน
บทที่ 175 ไม่อาจลบล้างความจริงที่ว่าพวกเราเป็นพี่น้อง
บทที่ 176 ข้าวปั้นน้อย
บทที่ 177 ข้าเแค่อยากถามบางอย่าง
บทที่ 178 ทุกคนเรียกข้าว่ากุ้ยฮวา
บทที่ 179 สภาพแวดล้อมและวิถีชีวิตของที่นี่
บทที่ 180 เจ้าหน้าที่กลั่นแกล้ง
บทที่ 181 ข้าท าเอง
บทที่ 182 สามีของเจ้าร่างกายแข็งแรงดี
บทที่ 183 ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเขา
บทที่ 184 ในอนาคตจะแบกรับภาระอันใหญ่หลวงได้อย่างไร
บทที่ 185 กล้าติดสินบนข้าต่อหน้าคนอื่นเชียวหรือ
บทที่ 186 เหตุใดวิธีนี้ถึงใช้ไม่ได้ผลแล้ว
บทที่ 187 ขอท่านโปรดพิจารณาด้วย
บทที่ 188 ท่านนายอ าเภอมาถึงแล้ว! ผู้ใดไม่เกี่ยวข้องรีบหลบไป
บทที่ 189 ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิต
บทที่ 190 ตอนนี้ท่านรีบกินยาแก้พิษเถอะ
บทที่ 191 เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่อย่างชอบธรรม
บทที่ 192 ขุนนางใหม่รับต าแหน่งย่อมแสดงความสามารถ
บทที่ 193 เรียกข้าว่าโม่เหล่าจิ่วก็พอ
บทที่ 194 ข้าจะไปบอกกับทุกคนให้ย้ายมาเดี๋ยวนี้
บทที่ 195 ไม่ต้องจ่ายเงิน
บทที่ 196 มองหาที่ดินท ากิน
บทที่ 197 อิสระในการกินอาหารทะเล
บทที่ 198 หูชง
บทที่ 199 เรืออยู่ที่ไหน พาข้าไปดู
บทที่ 200 ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว
บทที่ 201 คนบ้านนอกที่ไม่รู้จักของดี
บทที่ 202 ท าไมพวกเจ้าถึงซื้อของมากมายขนาดนี้
บทที่ 203 บุรุษผู้นี้ตอบสนองรวดเร็วจริง ๆ
บทที่ 204 นิสัยชอบกินของน้องสะใภ้แปดเราก าเริบอีกแล้ว
บทที่ 205 กินหม้อไฟ
บทที่ 206 พวกเจ้าแค่อยู่บ้านคอยดูแลท่านแม่เถอะ
บทที่ 207 มันฝรั่งและมันเทศ
บทที่ 208 โง่งมและเงินเยอะ
บทที่ 209 อาหารที่เจ้าบ้านและแขกต่างพอใจ
บทที่ 210 ท่านอย่าขายกระต่ายพวกนี้ได้หรือไม่
บทที่ 211 รับผิดชอบเลี้ยงดูกระต่าย
บทที่ 212 เรื่องนี้ให้แม่จัดการเถอะ
บทที่ 213 ฮูหยินผู้เฒ่าคิดหาวิธีที่ดีที่สุดส าหรับทั้งสองฝ่าย
บทที่ 214 สาแก่ใจ
บทที่ 215 ข้าวปั้นน้อยอาจมีความสามารถพิเศษหรือไม่
บทที่ 216 ท าหน้าที่เป็นภรรยาครั้งแรก
บทที่ 217 น้องสะใภ้เก้า เจ้าไม่ต้องแกล้งท าหรอก
บทที่ 218 สามีของเจ้าเป็นสุภาพบุรุษเสมอ
บทที่ 219 เจ้าแน่ใจหรือว่าชาวต่างชาติคนนั้นไม่ได้หลอกเจ้า
บทที่ 220 รู้อย่างนี้แต่แรก
บทที่ 221 การตามใจที่ไร้ขอบเขต
บทที่ 222 ฝีดาษ?
บทที่ 223 โดยพื้นฐานแล้วไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต
บทที่ 224 กลายเป็นเรื่องเข้าใจผิด
บทที่ 225 ข้ายังมีชีวิตอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
บทที่ 227 ข้าหวังว่าโม่ชูหานจะกลับไปเมืองหลวงพร้อมกับข้า
บทที่ 228 เจ้าก าลังงอนข้าใช่หรือไม่?
บทที่ 229 ช่างเป็นค าพูดโอ้อวดไร้ยางอายจริง ๆ
บทที่ 230 พวกเขาสมควรได้ลิ้มรสการถูกหลอกลวง
บทที่ 231 ข้าจะรอต้อนรับองค์ชายหนานรุ่ยกับเต๋อเฟยเหนียง
บทที่ 232 ทั้งเผ็ดทั้งติดใจ
บทที่ 233 เข้าใจง่ายซ ้ายังฟังดูดี
บทที่ 234 ขายได้มากกว่าที่คิดไว้สิบเท่า
บทที่ 235 พี่สะใภ้ลองทำตำมใจชอบได้เลย
บทที่ 236 ข้าจะไปเรียกน้องสะใภ้เก้ำมา
บทที่ 237 ท่านจ าข้าได้แล้วใช่หรือไม่
บทที่ 238 คนที่มีของดีจริง ๆ ก็คือจักรพรรดิซุ่นอู่
บทที่ 239 ขายน ้ามันเชื้อเพลิงให้ฉัน
บทที่ 240 บูชาเทพเจ้าเตาไฟ
บทที่ 241 ข้ากลับมาแล้วไม่ใช่หรือ
บทที่ 242 มีกลิ่นอายความสุขุมเยือกเย็น
บทที่ 243 ชื่อนี้มีอะไรพิเศษหรือ
บทที่ 244 โม่จิ่วเยี่ยพูดมีเหตุผล
บทที่ 245 จีใหญ่
บทที่ 246 ผู้ชายคนไหนจะไม่ชอบรถยนต์
บทที่ 247 ของขวัญนี้เป็นความผิดพลาดจริง ๆ
บทที่ 249 นางต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่
บทที่ 250 มาถึงหนานเจียง
บทที่ 251 ขุดหลุมศพ
บทที่ 252 ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน
บทที่ 253 ข้าวปั้นน้อยแสดงฝีมือ
บทที่ 254 ที่นี่มีบางอย่างแปลก ๆ
บทที่ 255 เข้าสู่ป่าดงดิบ
บทที่ 256 ของขวัญที่เทพผู้ยิ่งใหญ่แห่งการทะลุมิติมอบให้นาง
บทที่ 257 กบเจ็ดสี
บทที่ 258 พวกเจ้าคิดจะท าอะไรกันแน่?
บทที่ 259 ใต้บ่อน้ำ
บทที่ 260 โม่ซิวเหยียน
บทที่ 261 ข้าจะหาวิธีรักษาพี่สี่ให้หาย
บทที่ 262 โม่ซิวเหยียนกับเรื่องราวในอดีต
บทที่ 263 สู่จวนรัชทายาท
บทที่ 264 การตบหน้าราชวงศ์ต้าซุ่น
บทที่ 265 ข้าคือโม่จิ่วเยี่ยตัวจริงแน่นอน
บทที่ 266 พี่เจ็ดของข้าอยู่ที่ไหน
บทที่ 267 ข้าต้องการต้านผีจากสินเจ้าสาวขององค์หญิง
บทที่ 268 ชาตินี้ข้ารักภรรยาเพียงคนเดียว
บทที่ 269 ท่านอยู่ที่นี่จริง ๆ
บทที่ 270 พวกเจ้าไม่อยากแก้แค้นให้องค์หญิงหรือ?
บทที่ 271 ร่างกายเช่นนี้จะแก้แค้นใครได้
บทที่ 272 พี่น้องร่วมชะตากรรม
บทที่ 273 ท่านแม่และพี่สะใภ้ยังรอพวกท่านกลับไป
บทที่ 274 ปรมาจารย์ซือเหมิง
บทที่ 275 น้องสะใภ้เก้า เจ้ารีบไปซะ
บทที่ 277 ข้าอยากรู้ตัวตนของนายพล
บทที่ 278 พวกเขาก็เหมือนกับบุรุษสกุลโม่
บทที่ 279 หากไม่เข้าไปดูสักหน่อยก็คงไม่วางใจ
บทที่ 280 ช้าไปก้าวหนึ่ง
บทที่ 281 เจ้าก็รู้ว่าเขาเป็นคนไม่ดีใช่หรือไม่
บทที่ 282 ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นอ๋องต่างสกุลแห่งหนานเจียง
บทที่ 283 นางตั้งครรภ์แล้วหรือ
บทที่ 284 มีคนอยู่บนก าแพงเมือง
บทที่ 286 โม่จิ่นเหนียนลืมตาตื่น
บทที่ 287 ข้าจะปกป้องเจ้ากับลูกของเราแน่นอน
บทที่ 288 ข้าจะรออยู่ตรงนี้จนกว่าท่านจะกลับมา
บทที่ 289 ยกหินทับเท้าตัวเอง
บทที่ 290 ดีจริง ๆ ที่พวกท่านยังมีชีวิตอยู่
บทที่ 291 ข้าจะพยายามรักษาเต็มที่
บทที่ 292 ระหว่างทางสามีดูแลข้าเป็นอย่างดี
บทที่ 293 ไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ล้วนเพิ่มสายเลือดให้สกุลโม่
บทที่ 294 หาไข่มุกแดนใต้ที่คุณต้องการเจอแล้ว
บทที่ 295 ยาแปดเม็ด
บทที่ 296 ได้แต่งงานกับภรรยาที่ดีเช่นเจ้า
บทที่ 298 ขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือชาวบ้านอย่างข้า
บทที่ 299 ในอู่เดินเรือมีคนที่ใช้พิษ
บทที่ 300 ไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ
บทที่ 301 ต่อไปข้าจะฟังเจ้าทั้งหมด
บทที่ 302 ยังมีชีวิตอยู่ก็นับเป็นเรื่องที่ดี
บทที่ 303 วันนี้สามารถผ่าตัดให้พี่สี่ได้แล้ว
บทที่ 304 การรักษา
บทที่ 305 ถ้าจะไป พวกเราพี่น้องก็ต้องไปด้วยกัน
บทที่ 306 ชีวิตของเสด็จแม่ข้าตกอยู่ในอันตรายแล้ว
บทที่ 307 แน่นอนว่าสามีคนนี้เป็นคนท าให้เจ้าทาน
บทที่ 308 ข้าไม่อาจปล่อยให้เจ้าต้องเจออันตรายใด ๆ
บทที่ 309 เขาไม่มีความทะเยอทะยานในอ านาจ
บทที่ 310 ข้ารับรองว่าจะคลอดลูกพวกเขาคนอย่างปลอดภัย
บทที่ 311 นกพิราบส่งสาร
บทที่ 312 สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก
บทที่ 313 เหยี่ยวปีกทอง
บทที่ 314 ท่านแน่ใจหรือว่าจะติดตามนกที่บินเร็วมากตัวนี้ทัน?
บทที่ 315 พวกข้าตั้งใจจะสร้างเรือนแบบนี้ตรงเชิงเขา
บทที่ 316 ท่านสามารถค่อย ๆ ศึกษามันได้
บทที่ 317 รับรองว่าจะท าให้พวกท่านพอใจแน่นอน
บทที่ 318 ชีวิตประจ าวัน (1) (รีไรต์)
บทที่ 319 ชีวิตประจำวัน (2)
บทที่ 320 คราวนี้พวกเขำจะทำให้คนสกุลโม่ไม่มีวันได้ผุดได้
บทที่ 321 พิจารณาคดีวางยาพิษ
บทที่ 322 ท าเรื่องเลว ๆ ไว้แล้วก็คิดจะหนีหรือ
บทที่ 323 ของขวัญสำหรับโม่หำนเยี่ยพิเศษกว่ำใคร
บทที่ 324 ต่อไปพวกเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก
บทที่ 325 เขาคงไม่มีโอกาสแล้วกระมัง
บทที่ 326 ท่านแม่คิดเห็นอย่างไร
บทที่ 327 วันนี้ข้าวปั้นน้อยเก่งมาก
บทที่ 328 ความจริงที่ที่ข้าพักอยู่ตอนนี้ก็ไม่เลวเลย
บทที่ 329 พิธียกขื่อ
บทที่ 330 การสู่ขอ
บทที่ 331 สินสอด
บทที่ 332 งำนเลี้ยง
บทที่ 333 เครื่องเรือน
บทที่ 334 พวกเขาถามถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง
บทที่ 335 ชาวหนานเจียงสองคน
บทที่ 336 เขาให้พวกเจ้ามาท าอะไรที่นี่
บทที่ 337 ภรรยาของข้า ข้าจะดูแลเอง
บทที่ 338 เรื่องนี้พวกเราค่อย ๆ ปรึกษากันไปเถอะ
บทที่ 339 ไม่มีวันสงบสุข
บทที่ 340 เฝ้าบ้านดูแลเรือนล้วนไม่มีปัญหา
บทที่ 341 ค้นหาสัตว์เลี้ยง ส่งไปยังจวนอ๋องเก้า
บทที่ 342 เหตุใดไม่รีบไปที่จวนอ๋องเก้าเพื่อตามหาคน
บทที่ 343 จวนตระกูลเฟ่ย
บทที่ 344 สมรสพระราชทาน
บทที่ 345 พวกเราจะท าเช่นไรดี
บทที่ 346 ท่านมาเมืองหลวงได้อย่างไร
บทที่ 347 สุดท้ายเฟ่ยมามาก็ยังคงเป็ นซิ่งเฟย
บทที่ 348 ไม่มุ่งเป้ามาที่ข้า
บทที่ 349 เข้าสู่จวนอ๋องเก้า
บทที่ 350 มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ได้ยินเสียงพิณวันนั้น
บทที่ 351 เส้นทางหลบหนี
บทที่ 352 เขาคือปรมาจารย์ซือเหมิง
บทที่ 353 วันหน้าพวกเราคงได้พบกันอีก
บทที่ 354 พบพ่อตา
บทที่ 355 ขอลาไปก่อน
บทที่ 356 เจ้าซ่อนท่านพ่อกับพี่ชายของข้าไว้ที่ใด
บทที่ 357 พวกเจ้าฆ่าข้าเสียเถอะ
บทที่ 358 จะฆ่าจะแกงก็ตามใจ
บทที่ 359 ไปถึงชายแดนตะวันตกให้เร็วที่สุด
บทที่ 360 พิษในหัวใจ
บทที่ 361 การบุกรุก
บทที่ 362 ข้าจะดูแลตัวเองให้ดี
บทที่ 363 จับโจรก็ต้องจับหัวหน้าโจรก่อน
บทที่ 364 ถ้าไม่อยากตายก็หยุดซะ
บทที่ 365 สุนัขที่น่าสงสาร
บทที่ 366 ท่านต้องการให้ท าอะไรก็บอกมาเถอะ
บทที่ 367 นึกอะไรเกี่ยวกับมันได้บ้างหรือไม่
บทที่ 368 พวกเจ้ากลับมาได้จังหวะพอดี
บทที่ 369 ยาดีส าหรับบ ารุงสุขภาพ
บทที่ 370 วิธีรับประกัน
บทที่ 371 แลกด้วยชีวิตเป็นการชดใช้
บทที่ 372 หากเจ้าอยากตาย ก็ดูจะเป็นเรื่องที่ง่ายเกินไป
บทที่ 373 เจ้าอยากท าอะไรก็ลงมือมาเลย
บทที่ 374 ข้าจะบอกที่อยู่ของโม่ฉิง
บทที่ 375 ท่านพ่อกับพี่ชายของข้าอยู่ที่ไหนกันแน่
บทที่ 376 มาถึงชายแดนตะวันตก
บทที่ 377 ร่องลึกนี้มีบางอย่างผิดปกติ
บทที่ 378 พวกเขาคือพี่ใหญ่กับพี่รอง
บทที่ 379 มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดเถอะ
บทที่ 380 ท่านยังจ าข้าได้หรือไม่
บทที่ 381 พวกเราจะแยกกันค้นหา
บทที่ 382 เจ้าไม่รู้สึกแปลกใจบ้างหรือ?
บทที่ 383 ท่านพ่อ
บทที่ 384 ชั่วช้าเกินไปแล้ว
บทที่ 385 เจ้าจะลองถอนหนอนพิษให้ท่านพ่อก่อนหรือไม่?
บทที่ 386 พวกเราพี่น้องจะไปพบกันที่บ้าน
บทที่ 387 เจ้าเป็นคนหรือผี?
บทที่ 388 นับว่าปรานีเขาเกินไปแล้ว
บทที่ 389 พิษเรื้อรัง
บทที่ 390 รบกวนน้องสะใภ้เก้าด้วย
บทที่ 391 ใครมาก่อนได้ก่อน
บทที่ 392 ท่านพ่อตื่นแล้ว
บทที่ 393 ลูกสะใภ้พบพ่อสามี
บทที่ 394 ขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยชีวิตท่านพ่อไว้ (รีไรต์)
บทที่ 395 ลองดูสิว่าใครอยู่ข้างหลัง
บทที่ 397 ไม่ขาดผู้ใดไปสักคน
บทที่ 398 พวกเจ้ารีบเข้ามาให้ข้าดูหน่อย
บทที่ 399 ข้าหาทางแก้ไขได้
บทที่ 400 คราวนี้ข้าจะไปเอง
บทที่ 401 งานเลี้ยงรวมตัว
บทที่ 402 อร่อยกว่าผลไม้ในวัง
บทที่ 403 ตามหาสกุลโม่
บทที่ 404 มีเรื่องต้องคุยกัน
บทที่ 405 ของสิ่งนี้อร่อยเหลือเกิน
บทที่ 406 การกลับมาที่คุ้มค่า
บทที่ 407 รีบมาดูสิว่าใครมา
บทที่ 408 มารดาหร่านหร่านทุกข์ใจ
บทที่ 409 ของขวัญทักทายนี้ล ้าค่าเกินไป
บทที่ 410 บ้านของคุณหนูใหญ่ช่างหรูหราเหลือเกิน
บทที่ 411 ของจากตระกูลโม่
บทที่ 412 ขอบคุณสวรรค์
บทที่ 413 ข้าก าลังเป็นห่วงขุนพลอาวุโสจิน
บทที่ 414 ส่งจดหมายถึงเมืองหลวง
บทที่ 415 ข้าชอบกินมาก
บทที่ 417 ข้ายังไม่ตาย
บทที่ 418 ดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน
บทที่ 419 เป็นเพียงส่วนหนึ่ง
บทที่ 420 การเพาะพันธุ์
บทที่ 421 สาเร็จแล้ว
บทที่ 422 โชคดีที่ไม่ทำให้พวกท่านผิดหวัง
บทที่ 423 ช่างตีเหล็ก
บทที่ 424 ต่อให้อยากจะรั้งไว้แค่ไหนก็รั้งไม่อยู่
บทที่ 425 พี่เก้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
บทที่ 426 สินสอดของหานเยี่ยมีค่ามากเกินไป
บทที่ 427 ข้าจะเสียดายได้อย่างไร
บทที่ 428 ธุรกิจนี้เป็นไปได้หรือไม่?
บทที่ 429 น้องชายถังเกิดเรื่อง
บทที่ 430 น าตัวผู้ต้องหาเข้ามา
บทที่ 431 ข้าเชื่อใจใต้เท้าเมิ่ง
บทที่ 432 จิงเซียนโหลว
บทที่ 433 เจ้ามีครอบครัวหรือไม่?
บทที่ 434 ข้าจะละเว้นมารดาและบุตรสาวเจ้า
บทที่ 435 จะเป็ นสถานที่ส่วนตัวได้อย่างไร
บทที่ 436 คนของจิงเซียนโหลว
บทที่ 437 จะให้เจ้ามีชีวิตอยู่อย่างทรมานเช่นนี้
บทที่ 438 นี่คือของที่น้องสะใภ้เก้าให้ข้าน ามาให้เจ้า
บทที่ 439 เขาคือคุณชายใหญ่แห่งจิงเซียนโหลวของพวกเรา
บทที่ 440 ใครในพวกเจ้าคือโม่จิ่วเยี่ย
บทที่ 441 ข้ายอมสารภาพแล้วไม่ใช่หรือ?
บทที่ 442 คนผู้นี้ก็สามารถส่งตัวให้ทางการได้เลย
บทที่ 443 นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด
บทที่ 444 ข้าจะไปจัดการทันที่
บทที่ 445 ไม่ต้องกังวลมากเช่นนั้น
บทที่ 446 ลองชิมดูก็จะรู้
บทที่ 447 หมูสามชั้นผัดพริก
บทที่ 448 ประชาชนของพวกเราในเมืองอวิ่นโชคดีแล้ว
บทที่ 449 ถ้าร้องไห้จนเครื่องส าอางเลอะจะไม่สวยเอานะ
บทที่ 450 เสี่ยวไป๋กลับมาแล้ว
บทที่ 451 ทำให้เขำหายไปจากโลกนี้อย่ำงสิ้นเชิง
บทที่ 452 พวกเจ้ำโง่งมเสียจริง
บทที่ 453 เดินไปทีละก้าว
บทที่ 454 เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
บทที่ 455 อย่ากลัวไปเลย ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว
บทที่ 456 ท่านช่วยดูหน่อยว่านางจะคลอดแล้วหรือไม่
บทที่ 457 ท่านพี่ ท่านอย่าตื่นเต้นไปเลย
บทที่ 458 หมอต าแยผู้เลื่องชื่อ
บทที่ 459 จะต้องให้แม่โดนมีดกรีดสักกี่ครั้งถึงจะยอมออกมา
บทที่ 460 ข้าจะตรวจดูอาการเจ้าก่อน
บทที่ 461 ข้าจะต้องอดทนให้ได้
บทที่ 462 หากเจ้ารู้สึกเจ็บก็ร้องออกมาเลยนะ
บทที่ 463 ข้าผู้เป็นมารดายินดีสละอายุขัยสิบปี
บทที่ 464 เพิ่งรู้สึกเจ็บ
บทที่ 466 เจ้าคือผู้มีพระคุณอย่างยิ่งของสกุลโม่
บทที่ 467 ลูกชายและลูกสาว
บทที่ 468 พวกเราแค่อยากเห็น
บทที่ 470 ชื่อเล่น
บทที่ 471 หลานชายตัวน้อยของพวกเราหน้าตาดีเหลือเกิน
บทที่ 472 ข้าไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาหิวโหย
บทที่ 473 ท่านแม่รู้ความลับของข้าแล้วหรือ?
บทที่ 474 น้องสะใภ้หก เจ้าเป็ นอะไรไป
บทที่ 475 เป็นความจริงแน่นอน
บทที่ 476 ท่านจ าไม่ได้แล้วหรือ?
บทที่ 477 นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่สกุลโม่ต้องการ
บทที่ 478 ในที่สุดก็มาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัย
บทที่ 479 ข้าต้องไปเมืองหลวงให้ได้
บทที่ 480 อาวุธนี้มีชื่อว่าหน้าไม้ยิงต่อเนื่อง
บทที่ 481 เสี่ยวไป๋บาดเจ็บ
บทที่ 482 คนสกุลโม่ไม่ใช่คนที่จะก่อกวนได้ง่าย ๆ
บทที่ 483 แน่นอนว่าจะต้องรายงานต่อราชส านัก
บทที่ 484 มันเทศ
บทที่ 485 ดำเนินชีวิตตำมของขวัญจากสวรรค์
บทที่ 486 ขอบคุณพี่เก้ำและพี่สะใภ้เก้ำแทนชำวเมืองอวิ่น
บทที่ 487 ข้าก็จะไม่เกรงใจพี่เก้าแล้ว
บทที่ 488 พรที่สวรรค์ประทานให้คนสกุลโม่
บทที่ 489 ข้าจะไม่มีวันกลับคำสัญญา
บทที่ 490 ข้ายินดีจะสนับสนุน
บทที่ 491 การทำน้ำแข็งจากดินประสิว
บทที่ 492 การเก็บเกี่ยวข้าวโพด
บทที่ 493 ท่านพ่อคงจะกังวลแน่นอน
บทที่ 494 เรื่องแต่งงานข้าไม่รีบร้อน
บทที่ 495 ข้าท างานหนักเพื่อความรับผิดชอบนี้
บทที่ 496 ท่านพ่อไม่ท าต าแหน่งนั้นก็ไม่เป็นไร!
บทที่ 497 หลานเอ๋อร์รู้ถึงความรู้สึกของท่านหรือไม่
บทที่ 498 การแต่งงานด้วยความรักมีความสุขที่สุด
บทที่ 499 วันนี้ที่ว่าการไม่ยุ่งหรือ
บทที่ 500 ข้าจะต้องท าให้พวกเขาไม่ได้ตายดี
บทที่ 501 เรื่องที่ข้าให้เจ้าคิดเมื่อวาน เจ้าคิดอย่างไรบ้าง?
บทที่ 502 สามีข้ารอบคอบมาก
บทที่ 503 ตอนนี้เขาไร้ที่อยู่อาศัยแล้ว
บทที่ 504 ดูเหมือนมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น
บทที่ 505 มีป้ายค าสั่งเป็นหลักฐาน
บทที่ 506 ตอนนี้องค์ชายหนานรุ่ยเป็นอย่างไรบ้าง
บทที่ 507 ท่านพ่ออยู่ในห้องหนังสือหรือไม่?
บทที่ 508 ความเป็นความตายขึ้นอยู่กับการตัดสินใจเพียงครั้ง
บทที่ 509 ไม่จาเป็ นต้องมีใครมาเดินบนเส้นทางสู่ยมโลกกับข้า
บทที่ 510 ชีวิตและความตายอยู่ในความคิดเพียงชั่วครู่
ป้ายกำกับ:
จบแล้ว
จีนโบราณ
นิยายจีน
นิยายแปล